Dragon Age Wiki
Advertisement

Varrik Tethras: łotrzyk, gawędziarz i okazjonalnie niechciany przybłęda

Kasandra Pentaghast, Dragon Age: Inkwizycja.

Varrik Tethras (ur. ok. 9:1 Smoka) – powierzchniowy krasnolud z rodu Tethrasów. Jest towarzyszem Hawke’a w Dragon Age II i Inkwizytora w Inkwizycji

Przeszłość[]

Varrik Tethras pochodzi z Wolnych Marchii. Krasnolud urodził się i wychował w Kirkwall, w przeciwieństwie do swojego brata. Ród Tethrasów należał niegdyś do orzammarskiej kasty szlachciców, jednak ojciec Varrika przyłapany został na ustawianiu wyników Prób. Stwarzało to niebezpieczeństwo dla rodziny, która nie miała innego wyjścia jak zamieszkać na powierzchni. Mężczyzna nie żywi żadnych uczuć wobec Orzammaru, a jego wiedza o stolicy krasnoludów w większości pochodzi z drugiej ręki. Varrik jest jednym z krasnoludzkich książąt kupieckich żyjących na powierzchni, a jego rodzina zasiada we władzach krasnoludzkiej Gildii Kupców i głównie inwestuje w lombardy, a oprócz tego, posiada również jakieś domy aukcyjne, kilka kompanii najemników i parę kuźni oraz są współwłaścicielami plantacji buraków w Rivanie[1].

W Kirkwall, Varrik poznał Biankę Davri, gdy szukał kogoś uzdolnionego manualnie. Uznawał ją za najzdolniejszego kowala na świecie. Ich relacja prawie doprowadziła do wojny klanów, dlatego oboje musieli się rozejść. Po jej wyjściu za mąż i odejściu do Orlais, Krasnolud jej nie widywał.

Kiedy Varrik narzekał, że brak wicehrabiego przeszkadza w jego operacjach odbudowy miasta, szlachta wybrała Krasnoluda na nowego wicehrabiego Kirkwall, ponieważ uważali, że jego narzekanie jest tak naprawdę zgłaszaniem się na „ochotnika”. Szlachta obawiała się odpowiedzialności, biorąc pod uwagę losy swoich dawnych przywódców, ale nie mogła pozostawić tronu pustego w obawie, że może on ułatwić obcą inwazję.. Pod jego rządami Kirkwall w końcu odzyskało swoją pozycję jako główny ośrodek handlowy Wolnych Marchii.


Osobowość[]

Większość moich opowiadań kończy się jakąś tragedią. To pewnie dobrze nie świadczy o moim własnym szczęściu.

— Varrik Tethras, Dragon Age: Inkwizycja


Podczas gdy Bartrand Tethras zarządza rodzinnym interesem, Varrik Tethras spędza czas w tawernach, opowiadając niesamowite historie, za co słuchacze stawiają mu napitki. Krasnolud uważa siebie za przedsiębiorcę, który handluje lombardami, choć w wolnym czasie zajmuje się też siatką szpiegowską, a od czasu do czasu pisze książki.

Varrik przyznaje, że gorzej od Leliany zarządzałby w Inkwizycji siatką szpiegowską, ponieważ ma tendencję martwić się o swoich informatorów i ich rodziny. Oprócz tego, Krasnolud napisał wiele książek i według niego, najbardziej poczytne są jego kryminały takie jak np. „Kryminalne Zgadki Górnego Miasta”. Natomiast jego najsłynniejszą pozycją jest „Opowieść o Bohaterze”, a być może najbardziej niesławną. Mężczyzna zaczął kiedyś pisać cykl romansów pt. „Tarczą i mieczem”, ale nigdy nie miał drygu do tego gatunku. Większość jego opowiadań kończy się jakąś tragedią, co według niego, świadczy też sporo o autorze[1].

Bianka[]

Varrik posiada unikalną kuszę nazywaną Bianka. Znalazł ją przy zabitym żołnierzu w Mrokowisku. Przez tydzień nie mógł rozewrzeć palców martwego człowieka, by wziąć z nich broń[1]. Kusza została wykonana z drewna z mosiężnymi zdobieniami, dodatkowo na przedzie zamocowany jest bagnet. W związku z tym Varrik jest jedynym towarzyszem, któremu nie można zmienić broni. Spytany o to, dlaczego nazwał kuszę „Bianką”, odpowiada, że związane jest to z dziewczyną i obietnicą i że jest to jedyna historia, której nigdy nie opowie. Na podstawie opowieści ułożył piosenkę, ale nie śpiewa jej, zamiast tego tylko nuci jej melodię w trakcie walk. (W Dragon Age Inkwizycja rozwijając wątek poboczny można się dowiedzieć szczegółów)

Jeżeli podczas zadania Quest-DA2 Nawiedzenie Hawke pozwoli Varrikowi zatrzymać odłamek czerwonego lyrium, użyje go do ulepszenia Bianki, dzięki czemu zyska trzy dodatkowe miejsca na runy. Jeśli Hawke odda odłamek Sandalowi, Varrik stwierdzi, że nie wykorzysta on jego potencjału, ten jednak daje Hawke’owi runę pierwotnego lyrium zwiększającą szybkość ataku.

Bianka została stworzona przez należącego do Kartelu krasnoluda Gerava i – przynajmniej według krasnoludzkiej Gildii Kupców – jest jedyną skonstruowaną przez niego działającą samopowtarzalną kuszą.

Udział[]

Dragon Age II[]

Akt I[]

Varrik po raz pierwszy spotyka Hawke’a rok po jego przybyciu do Kirkwall, na ulicy Górnego Miasta, kiedy Bartrand odrzucił propozycję Hawke’a przyłączenia się na Głębokie Ścieżki. Przyszły Bohater Kirkwall zostaje okradziony przez kieszonkowca, którego pacyfikuje Varrik za pomocą Bianki. Zwracając Hawke’owi pieniądze przyznaje, że słyszał o jego reputacji, umiejętnościach, kompetencji i rzetelności, oferując mu udział w wyprawie jako inwestor. Prosi też o spotkanie w Pod Wisielcem mówiąc, że może pomóc mu zdobyć pieniądze. Zadaniem Hawke’a jest zdobycie mapy Głębokich Ścieżek od przebywającego w mieście Szarego Strażnika w celu zapewnienia ekspedycji bezpiecznej trasy.

Po zebraniu wystarczającej ilości środków Varrik towarzyszy Hawke’owi i Bartrandowi w ekspedycji na Głębokie Ścieżki, podczas której natrafiają na prastary thaig, a w nim na posążek z lyrium. Zafascynowany posążkiem Bartrand zamyka Hawke’a i Varrika w komnacie, pozostawiając ich na pewną śmierć. Krasnolud, wściekły po zdradzeniu przez brata, poprzysięga znaleźć go i zabić. Udaje im się wydostać z Głębokich Ścieżek, a po powrocie do Kirkwall dorabiają się fortuny na sprzedaży skarbów znalezionych podczas ekspedycji.

Akt II[]

Po zniknięciu Bartranda Varrik zajmuje jego miejsce w krasnoludzkiej Gildii Kupców, jednak rzadko kiedy uczęszcza na jej zebrania, a rodzinny interes woli prowadzić z Pod Wisielcem, aniżeli z siedziby Tethrasów.

Po jakimś czasie jego szpiegom udaje się odkryć, że Bartrand powrócił do Kirkwall i przebywa w rezydencji w Górnym Mieście. Varrik Prosi Hawke’a o pomoc w konfrontacji z bratem. Kiedy przybywają do rezydencji, okazuje się, że jej strażnicy oszaleli. Po przebiciu się przez nich Hugina, ostatniego służącego we dworze, który wyjawia, że po tym, jak Bartrand porzucił ich w thaigu, zaczął słyszeć głosy i twierdzić, że posążek „śpiewa” dla niego. Głosy słyszał je nawet po sprzedaniu posążka, co ostatecznie sprawiło, że postradał zmysły. Torturował swoje sługi i odcinał im części ciała, chcąc pomóc im „usłyszeć pieśń”, a strażników karmił lyrium, przez co i oni oszaleli. Hugin prosi Varrika i Hawke’a, żeby zapewnili szybką śmierć wszystkim pozostałym jeszcze w domostwie strażnikom. Po pokonaniu Bartranda Varrik próbuje z nim porozmawiać, ten jednak majaczy, prosząc go o pomoc w odzyskaniu posążka, po czym zaczyna rozmawiać z głosami w swojej głowie. Hawke może zachęcić Varrika do zabicia brata w celu skrócenia jego mąk albo do oszczędzenia go, żeby w ramach kary całkowicie pogrążył się w obłędzie.

Akt III[]

Varrik próbuje sprzedać posiadłość należącą wcześniej do Bartranda pomniejszemu rivańskiemu szlachcicowi, dochodzi do niej jednak do dziwnych wydarzeń, przez co ludzie sądzą, że jest nawiedzona i nie może znaleźć kupca. Varrik uważa, że przyczyną jest posążek i prosi Hawke’a o wsparcie podczas badania rezydencji. Po przybyciu na miejsce okazuje się, że w domostwie przesuwają się przedmioty same i usłyszeć można dziwne głosy. Po rozprawieniu się z demonami rezydującymi w posiadłości Varrik odnajduje odłamek z posążka. Chce go zatrzymać, stwierdzając, że tak niewielki kawałek jest nieszkodliwy, ale pomoże mu zrozumieć, co spotkało Bartranda.

Podczas finałowego zadania Quest-DA2 Najlepsza na zimno Varrik stanie po stronie Hawke’a bez względu na to, którą stronę poprze.

Dalsze losy[]

Varrik opuścił miasto wraz z Bohaterem Kirkwall, ale powrócił po jakimś czasie. Pojmany zostaje przez Poszukiwaczkę Kasandrę Pentaghast, wierzącą, że Hawke jest jedyną nadzieją na powstrzymanie wojny pomiędzy magami a Zakonem. Varrik opowiada jej historię Bohatera, na końcu stwierdzając, że nie wie, gdzie obecnie przebywa. Kasandra dziękuje mu i odchodzi.

Przyjaźń i rywalizacja[]

Krasnolud lubi mówić i opowiadać przesadzone historie o Hawke’u. Popiera rozwiązywanie problemów poprzez dyplomację, jawne kłamstwa a nawet zastraszanie, nie popiera jednak działań siłowych. Dobrze przyjmuje także odpowiedzi żartobliwe, flirciarskie i sarkastyczne. Mimo krasomówstwa, w głębi duszy jest osobą dobrym sercu, dlatego docenia, kiedy Hawke pomaga innym i jest miły w stosunku do krasnoludów.

Rywalizację z Varrikiem nawiązać można poprzez zachowania agresywne, siłowe i gloryfikowanie przemocy, jak również wykazując brak zainteresowania jego opowieściami i niedocenianiem jego przyjaźni.

Dragon Age: The Silent Grove[]

Varrik towarzyszy Izabeli i Alistairowi w podróży do Antivy, gdzie infiltrują kwaterę Antyvańskich Kruków, w której spotykają księcia Claudia Valistiego. Następnie docierają do więzienia Velabanchel, gdzie Varrik niechcący alarmuje Kruki, co staje się przyczyną walki.

Po ucieczce z więzienia cała trójka dociera na bagna Tellarii, gdzie zostaje zaatakowana przez wielkiego smoka, uspokojonego przez wiedźmę Yavanę. Po rozmowie z nią zostają zaatakowani przez Valistiego – Alistair pozwala się pojmać w zamian za ocalenie Izabeli i Varrika. Wracają do Milczącego Gaju, gdzie Varrikowi udaje się przekonać Yavanę, żeby pomogła Alistairowi. Nakłada ona na nich tajemnicze zaklęcie, a zapytana, co otrzyma w zamian, odpowiada, żeby „robili swoje”. Varrik wraz z Izabelą atakują obóz Valistiego, ratując Alistaira.

Dragon Age: Inkwizycja[]

Jeśli to Stwórca z nami pogrywa, oby na końcu szykował dla nas coś naprawdę dobrego

— Varrik Tethras, Dragon Age: Inkwizycja


Varrik zostaje przyprowadzony do Świątyni Świętych Prochów, gdzie opowiada Boskiej Justynii V o Hawke’u. Kiedy w wyniku eksplozji giną tysiące osób, a na niebie pojawia się Wyłom, krasnolud pomaga Zakonowi, a następnie wstępuje do Inkwizycji.

Inkwizytor po raz pierwszy spotyka mężczyznę w Górach Mroźnego Grzbietu, kiedy ten, próbuje odeprzeć atak demonów razem z Solasem. Po pokonaniu przeciwników, krasnolud cieszy się, że główny protagonista jest sposobem na rozwiązanie problemu. Kasandra Pentaghast widząc, że Varrik nie jest skłonny w sposób poważny przedstawić samego siebie, robi to za niego, przy okazji będąc nieco uszczypliwą. Kiedy Inkwizytor pyta się, czy krasnolud jest z Zakonu, szybko odpowiada, że właściwie jest więźniem, zupełnie jak główny protagonista. Kasandra zauważa, że mężczyzna nie jest już potrzebny, lecz krasnolud przyjmuje ten fakt z uśmiechem i dodaje, że to dla niej szczęśliwy zbieg okoliczności. Kobieta niechętnie przyjmuje pomoc Varrika, który upiera się, by pomóc. Mężczyzna zaznacza, że żołnierze nie kontrolują już sytuacji i choćby z tego powodu jest potrzebny. Następnie towarzyszy Inkwizytorowi w drodze do wielkiej szczeliny, którą ostatecznie udaje się zamknąć.

Po zniwelowaniu zagrożenia, Varrik Tethras przenosi się do Azylu, który stał się bazą wypadową Inkwizycji. Kiedy zostaje podjęta z nim rozmowa, Krasnolud zauważa, że skoro w pobliżu nie ma Kasandry Pentaghast, główny protagonista może podzielić się z nim tym, co naprawdę uważa i czuje. Zwłaszcza, że z najbardziej poszukiwanego przestępcy w Thedas, Bohater zmienił się w członka armii wiernych. Dodaje również, że większości ludzi, zajęłoby to dłużej niż jeden dzień. Sam jednak odczuwa dezorientację obecną sytuacją. Według niego, już od paru dni Inkwizycja obserwuje jak z Wyłomu wychodzą demony i nadal nie wiadomo czego to jest zwiastunem. Krasnolud nadal nie może uwierzyć, że ktokolwiek z obecnych mógł przeżyć. Inkwizytor dziwi się, że Varrik został, skoro tak źle patrzy na całą sytuację, w końcu Kasandra pozwoliła mu odejść. Mężczyzna jednak odpowiedział, że lubi myśleć, że jest równie samolubny i nieodpowiedzialny, jak wszyscy, ale to, co się wydarzyło zabiło mnóstwo ludzi, a on sam niemal do nich dołączył. Z tego powodu, nie liczy, że jakoś to będzie i nie ma zamiaru odejść. Proponuje również rozważyć Inkwizytorowi ucieczkę przy pierwszej nadarzającej się okazji. Varrik stwierdza, że napisał dość tragedii, by wiedzieć, do czego to wszystko zmierza. Z jego perspektywy, bohaterowie są wszędzie i wiele razy to widział, ale Wyłom ich wszystkich przerasta i według niego, wszyscy, którzy przeżyli, będą potrzebować cudu.

Inkwizytor może również porozmawiać z Krasnoludem o jego książce pt. „Opowieść o Bohaterze” i zadać na jej temat kilka pytań. Dzięki temu, można się dowiedzieć, co się stało z Andersem i pozostałymi towarzyszami Hawke'a. Oprócz tego, główny protagonista porusza temat czerwonego lyrium, które udało się znaleźć w świątyni, gdzie zamknięto szczelinę. Krasnolud wspomina o tym, że wraz z bratem odkryli kiedyś ten minerał, podczas wyprawy na Głębokie Ścieżki. Znaleźli starożytny Thaig, a w nim posążek z czerwonego lyrium, który doprowadził jego brata, Bartranda Tethrasa do szaleństwa. Według Varrika, minerał nie różni się tylko kolorem, ale posiada cały zestaw dziwnych właściwości. Wyjawia, że napisał w tej sprawie do kast górniczych w Orzammarze, ale okazało się, że nikt wcześniej nie widział czerwonego lyrium, ani nie zna jego pochodzenia. Poza tym, Krasnolud tłumaczy, że zwykły minerał może mocno zaszkodzić, ale do tego trzeba je połknąć. Natomiast jego czerwona odmiana, iesza ludziom w głowach, nawet, kiedy znajduje się zaledwie w pobliżu. Do tej pory, Varrik był pewny, że jedyny wydobyty na powierzchnię fragment został zniszczony, a położenie Thaigu, z którego pochodził, jest tajemnicą. Nie pociesza go fakt, że ktoś mógłby znaleźć na Głębokich Ścieżkach więcej czerwonego lyrium. Varrik Tethras opowiada również o sobie i swoim pochodzeniu. Inkwizytor dziwi się, że Leliana zajmuje się siatką szpiegowską, skoro Krasnolud również to potrafi. Mężczyzna przyznaje, że kobieta jest w tym po prostu lepsza od niego, bo nie przywiązuje się do innych, zachowuje dystans. Zapytany o to, skąd zna się z Kasandrą, odpowiada, że Poszukiwaczka miała do niego sporo pytań w związku z obecnym stanem świata, a on miał odpowiedzi[1].

Jeżeli zwerbowano zbuntowanych magów jako sojuszników: Varrik Tethras przyznaje, że nie spodziewał się takiego obrotu spraw. Niepokoi go również to, co Inkwizytor zobaczył w mrocznej przyszłości Koryfeusza. Według niego, całość prezentowała się paskudnie. Zwłaszcza niepokoi go czerwone lyrium, które zaraża i wyrasta z ludzi. Mężczyzna coraz częściej wątpi w to, że spaczony minerał znalazł się w Świątyni Świętych Prochów przez przypadek. Oprócz tego, krasnolud zastanawia się, w jaki sposób Inkwizytor chce uczcić swoje zwycięstwo.

Po tym, jak Azyl został zniszczony przez Koryfeusza, a Inkwizycja przeniosła się do Podniebnej Twierdzy, Varrik informuje Inkwizytora i jego doradców, że ktoś chciałby z nimi porozmawiać. Osoba, o której mówi rzekomo jest w posiadaniu cennych informacji na temat Przedwiecznego, bo kiedyś już miała do czynienia z tym zagrożeniem. Krasnolud wyjawia jednak, że jego przyjaciel nie może się pokazać, bo wywołałoby to zbyt wiele zamieszania. Zauważa, że lepiej spotkać się z nim w tajemnicy, na murach obronnych. Jak się później okazuje, chodzi o Hawke'a, który faktycznie kiedyś walczył z Koryfeuszem.

Niedługo później, Varrik Tethras przedstawia Inkwizytorowi Hawke'a, Bohatera Kirkwall. Towarzyszy głównemu protagoniście w rozmowie ze swoim przyjacielem. Krasnolud uważa, że Koryfeusz może być odpowiedzialny za zdeprawowanie niektórych szarych strażników, ponieważ już kiedyś udało mu się zwrócić ich przeciwko sobie.

Po tym, jak Krasnolud sprowadził do Podniebnej Twierdzy swojego przyjaciela, Hawke'a, Kasandra Pentaghast jest urażona faktem, że towarzysz tak długo go przed nią ukrywał. Dochodzi między nimi do ostrej sprzeczki, podczas której Poszukiwaczka próbuje uderzyć Varrika Tethrasa. Mężczyzna stara się usprawiedliwić swoje działania zarzucając, że Kasandra Pentaghast go porwała i przesłuchiwała. Nie mogła zatem spodziewać się po nim innej reakcji. Według Krasnoluda, Hawke jest już obecny i stoi po stronie Inkwizycji, próbując jej pomóc. Z jego perspektywy, gdyby opowiedział o swoim przyjacielu, wówczas Bohater Kirkwall zginąłby podczas Konklawe, więc zeznania mu się przysłużyły i najprawdopodobniej go uratowały.

Po sprzeczce, Inkwizytor odwiedza Varrika Tethrasa. Krasnolud zastanawia się, czy Poszukiwaczka nadal jest na niego wściekła. Ponownie próbuje się tłumaczyć tym, że nie próbował świadomie niczego ukrywać. Dodaje, że powiedział Inkwizycji wszystko, co wydawało mu się istotne. Krasnolud ma nadzieję, że niedawne wydarzenia stanowią tylko zły sen, farmazony z Pustki. Varrik Tethras jest świadomy tego, że musi się poprawić i przeprasza za swoje zachowanie. Podczas rozmowy, Inkwizytor dopytuje o Koryfeusza. Według Krasnoluda, nawet Przedwieczny nie wie do końca czym właściwie jest. Mężczyzna twierdzi, że główny wróg Inkwizycji na pewno jest pomiotem, któremu wydaje się, że posiada rolę magistra - kapłana Dumata. Sugeruje porozmawiać ze Stroudem, przyjacielem Hawke'a, a potem ułożyć plan zabicia Koryfeusza. W pewnym momencie nachodzą Krasnoluda wątpliwości. Zastanawia się, czy Koryfeusza faktycznie można zabić, bo kiedy ostatnim razem go spotkał, wydawało mu się, że pomiot leży martwy na podłodze. Następnie opowiada, w jaki sposób Hawke dowiedział się o Przedwiecznym. Krasnolud odczuwa również poczucie winy. Twierdzi, że nie sprawdzając, czy Koryfeusz żyje, wypuścił go w ten sposób z więzienia. Oprócz tego, Varrik Tethras zauważa, że kiedyś zaprowadził Hawke'a do Przedwiecznego, stąd również poczucie winy. Mężczyzna sugeruje, że wolałby nie natrafić na trop Przedwiecznego i wtedy być może nie doszłoby do tego wszystkiego. Następnie rozmowa kończy się, a Krasnolud twierdzi, że Inkwizytor na pewno ma ważniejsze sprawy na głowie niż wysłuchiwanie jego zmartwień.

Podczas następnej rozmowy, Varrik Tethras zajmuje się rachunkami, ale szybko zauważa, że Inkwizytor mu nie przeszkadza. Dodaje również, że i tak chciał z nim pomówić. Krasnolud oznajmia, że oficjalnie nadal nie jest członkiem Inkwizycji i kompletnie nie wie, jak przebiega cała rekrutacja. Uważa samego siebie za przedsiębiorcę i wyznaje, że nigdy wcześniej nie zdarzyło mu się służyć Wybrance. Następnie mężczyzna uświadamia Inkwizytora jaki respekt wzbudza wśród podwładnych i jak wiele znaczy dla innych. Dodaje, że Herold Andrasty stał się symbolem, przy którym każdy wypada dość blado. Krasnolud postrzega Inkwizytora jako osobę, która daje nadzieję i stanowi dowód na to, że może jednak ktoś słucha modlitw wiernych. Wspomina śpiew radującego się tłumu po ataku na Azyl. Bohater prosi Krasnoluda, by nie zaczął zaraz śpiewać. Varrik Tethras z uśmiechem uspokaja, że nie jest aż tak okrutny. Na koniec zauważa, że powinien już wracać do pracy, ale proponuje Inkwizytorowi partyjkę Kapryśnego Losu.

Wkrótce Varrik Tethras wręcza Kasandrze Pentaghast kolejną część jej ulubionej książki pt. "Tarczą i mieczem" na prośbę Inkwizytora oraz w ramach przeprosin za ukrywanie Hawke'a. Kobieta od razu wie czyja to sprawka i początkowo dystansuje się. Jednak ciekawość bierze nad nią górę i przyjmuje prezent. Krasnolud na odchodne mówi, żeby podzieliła się książką z przyjaciółmi, o ile jakichś posiada.

Po jakimś czasie w Podniebnej Twierdzy pojawia się Bianka Davri, która informuje Inkwizytora i Varrika, że Koryfeusz bierze czerwone lyrium z Valammaru, gdzie prowadzone są prace wydobywcze. Bianka twierdzi, że w thaigu Zguba Bertranda jest wejście do Głębokich Ścieżek pełne dziwnych ludzi, którzy wydobywają czerwone lyrium, a więc to miejsce musiało zostać przez kogoś ujawnione. Varrik przyznaje, że po powrocie z ekspedycji wyjawił Biance w liście położenie Zguby Bertranda - thaigu, w którym znaleźli posążek, ponieważ kobieta miała kontakty a on musiał sprzedać artefakty oraz był jej dłużnikiem.

Varrik wraz z Inkwizytorem i Bianką dostają się do Valammaru. Okazuje się, że to Bianka była przyczyną wycieku położenia thaigu. Przyznaje, że po otrzymaniu listu od Varrika wyruszyła do thaigu, żeby zbadać czerwone lyrium. Jej badania wskazują, że czerwone lyrium zostało spaczone przez Plagę, co wskazuje na to, że substancja jest żywa i może zostać skażona jak każda istota. Poszukiwania zaprowadziły ją do Lariusa lub Janeki, od których Koryfeusz dowiedział się o czerwonym lyrium.

Po powrocie do Podniebnej Twierdzy, Krasnolud obwinia się o to, że dzięki Biance Koryfeusz otrzymywał dostawy czerwonego lyrium. Ciągle towarzyszy mu wrażenie, że mało pracuje dla Inkwizycji i sprawia same problemy. Dziękuje Inkwizytorowi za towarzystwo i rozwiązanie sprawy z Krasnoludką. Wie, że jeszcze spotka się Bianką, bo zawsze tak się dzieje.

Po pewnym czasie, Krasnolud zaczepia Inkwizytora i zaprasza go do wspólnego spędzenia czasu z towarzyszami. Wszyscy świetnie się bawią i grają w Kapryśny Los. Opowiadają sobie również ciekawe oraz śmieszne historie. Po zabawie, mężczyzna dziękuje za uczestnictwo Inkwizytora. Zdaje sobie sprawę z tego, że łatwo zapomnieć kim się jest, gdy los świata spoczywa w rękach jednej osoby. Chce jeszcze raz zagrać z głównym protagonistą, gdy pokonają Koryfeusza.

Opowiada również o Biance, z którą łączy go silna więź. Krasnolud jest świadomy tego, że powinien trzymać się od niej z daleka, bo w przeciwnym razie Gildia Kupców zamrozi mu środki i go zabije. Niemniej jednak spotykają się w ukryciu. Nawiązuje także do swojej kuszy, ale nie chce zdradzać Inkwizytorowi całej historii na jej temat, ponieważ nie chce mieć krwi na rękach. Gdy temat wraca do Krasnoludki, mężczyzna stwierdza, że nie są ze sobą w związku tylko zwykle znajdują się na dwóch końcach kontynentu oraz piszą do siebie.

Po pokonaniu Koryfeusza, Varrik zastanawia się nad napisaniem kolejnej książki o nazwie „Duby smalone: Inkwizytor i jego historia”. Wraca do pisania. Planuje wrócić do Wolnych Marchii, gdzie będzie mieć pełne ręce roboty przy odbudowie i pomocy ofiarom wojny. Chce jednak najpierw rozegrać jeszcze jedną partyjkę Kapryśnego Losu z Inkwizytorem, bo Cullen Rutherford nazywany przez niego Kędziorem będzie chciał się odegrać.

Po powrocie do Kirkwall zostaje mianowany wicehrabią. Pod jego rządami udaje się odbudować zniszczoną infrastrukturę i przywrócić miastu dawną świetność oraz miano najważniejszego portu handlowego.

Dragon Age: Intruz[]

Jeśli Varrik przyjaźni się z Inkwizytorem: Dwa lata po porażce Koryfeusza, Varrik finansuje liczne projekty odbudowy w Kirkwall. Dzięki jego działaniom port i wiele przedsiębiorstw działa ponownie i rozkwita. Jako wicehrabia Kirkwall, wciąż ignoruje listy od księcia Starkhaven, Sebastiana Vaela oraz Gildii Kupców. Bardzo cieszy się na widok Inkwizytora, ponieważ jest w stanie pozbyć się uciążliwego i pouczającego go Brana Cavina, który wcześniej piastował stanowisko wicehrabiego. Ofiaruje Inkwizytorowi nową posiadłość w Kirkwall i dodatkowo daje mu klucz do miasta, co jest równoznaczne z odddaniem kontroli nad portem. Chce zagrać z Heroldem partyjkę Kapryśnego Losu przez powrotem do domu.

Jeśli Inkwizytor jest elfem:

pod warunkiem, że klan Lavellan przetrwał wydarzenia Inkwizycji, Varrik pośredniczy w sojuszu z nową radą Wycombe, dając klanowi cenne wpływy polityczne.

Jeśli Inkwizytor jest Qunari:

Varrik zatrudnia ocalałych członków Valo-Kas do wsparcia Straży Miejskiej Kirkwall, ku irytacji Aveliny i mieszkańców Kirkwall.

Jeśli Inkwizytor jest krasnoludem:

Varrik daje Inkwizytorowi miejsce w Gildii Krasnoludzkich Kupców.

Dragon Age: Knight Errant[]

Varric zaprasza ser Aarona Hawthorne'a, znanego rycerza z Fereldenu, na uroczystość koronacyjną. Varrik osobiście idzie powitać go w porcie Kirkwall i oprowadza ser Aarona po mieście, zanim rozpocznie się bankiet. Varrik jest szczególnie zainteresowany elfim giermkiem ser Aarona, Vaeą. Varrik znajduje też sposób na załatwienie zaproszeń potrzebnych dla ser Aarona i Vaei na przyjęcie urodzinowe księcia Sebastiana Vaela w Starkhaven , aby ułatwić Vaei próbę wyciągnięcia Mariusa i Tessy Forsythii z więzienia. Chociaż oficjalnie krasnolud opuścił Inkwizycję, Varrik mówi, że nie odwraca się od swoich przyjaciół. Towarzyszy im również do Starkhaven i dostarcza Vaei mapę twierdzy Sebastiana. Po przybyciu do Starkhaven są łaskawie witani przez władcę. Podczas uroczystości Varrik stara się utrzymać pokój między ser Aaronem i profesorem Cedricem Marquette, z których każdy zarzuca sobie nawzajem bycie złodziejem i prawie dochodzi do rękoczynów. W końcu Varrik zabiera ser Aarona na spacer na zewnątrz, aby oczyścić umysł z emocji. Po ich powrocie Varrik ponownie staje w obronie ser Aarona, chwaląc jego wieloletnią służbę królom Fereldenu. Chociaż profesor Marquette nie jest uspokojony, seneszal Granger stwierdza, że ​​ser Aaron jest niesłusznie oskarżany. Jednak oskarża Vaeę o bycie odpowiedzialnym za kradzieże w miejscach, w których pojawia się ser Aaron a Varric ponownie próbuje rozładować sytuację, zanim Granger zostaje wezwany do zbadania zakłóceń spokoju w twierdzy.

Varrik wraz Charter spotyka się później raz jeszcze z ser Aaronem i Vaeą, kiedy ci opuszczają Starkhaven i dowiadują się, że poszukiwane czerwone lyrium mogło już dotrzeć do Tevinteru.

Dragon Age: Tevinter Nights[]

Varrik wykonuje kilka zadań dla Inkwizycji: otrzymuje raport uczonych z ich wyprawy poszukującej prawdziwej natury elfiego panteonu, znajduje pracę dla Vadis i Iriany Cestes po tym, jak kobiety udaremniają plan jednego z kultystów Fen'Harela. Powołując się na koneksje w Kartelu pomaga też Charter w zorganizowaniu tajnego spotkania szpiegów z całego Thedas, które ma celu zebranie wszystkich informacji o Solasie.

Dragon Age: The Missing[]

W retrospekcjach przenosimy się do Kirkwall. Najpierw widzimy jak w miejscowej tawernie Charter przekazuje Varrikowi najnowsze wieści i próbuje go przekonać do uczestnictwa w misji jednocześnie stwierdzając, że jego kompanem zostanie Lace Harding. Varrik początkowo nie jest przekonany co do udziału zwiadowczyni Inkwizycji, gdyż ma ona miękkie serce i zawsze widzi w ludziach dobro, co Solas może sprytnie wykorzystać. Twierdzi też, że czym większy zespół tym większa szansa, że coś może pójść nie tak. Charter odpowiada, że zespół będzie składał się tylko z ich dwojga. W kolejnych scenach akcja przenosi się na blanki pałacu władcy miasta, gdzie spotykają się Harding z Varrikiem w stroju i koronie vicehrabiego. Lace stwierdza, że Kirkwall nie miało lepszego gospodarza miasta od 30 lat. Varrik zbywa komplement. Zdanie krasnoluda na temat udziału Lace w misji nie zmieniło się. Harding jednak jest pewna swojej decyzji co do uczestnictwa w niej i twierdzi, że wpadła trop Solasa prowadzący do Głębokich Ścieżek pod Marnus Pell.

Następnie akcja wraca na Głębokie Ścieżki. Para Strażników w osobach Evki Ivo i Antoine'a zostaje wysłana pod miasto śladami swoich przyjaciół z bractwa i jednocześnie łączy siły z Varrikiem i Lace Harding. Szarzy Strażnicy badają ostatnie tajemnicze zniknięcia osadników z Marnus Pell. Pojawiły się one w czasie budowy miejskiego wodociągu, która najwyraźniej przebudziła coś pod miastem. Przed nimi na znajdujące się tam Głębokie Ścieżki, w celu ustalenia przyczyny zaginięć i ewentualnego znalezienia porwanych, wysłana zostaje Shev i Maesa, inna para Szarych Strażników. Niestety jak dotąd nie powrócili z misji. Nie jest jasne w jaki sposób obie pary spotkały się ze sobą, gdyż komiks wprowadza czytelnika od razu w środek akcji.

Podczas swojej podróży w ciemne tunele grupa znajduje w końcu martwe ciała Sheva i Maesy. Nieco dalej znajdują również zwłoki zaginionych mieszkańców miasta. Następnie, zostają zaatakowani przez bardzo duże głębinowce. Bohaterom udaje się je pokonać, lecz Antoine zostaje ranny. Grupa stwierdza, że to właśnie te bestie były przyczyną zaginięć osadników. Evka zajmuje się opatrzeniem rany brzucha elfa, zaś Varrik i Harding idą sprawdzić czy okolica i pozostałe tunele są już bezpieczne.

Podczas zwiadu dwójka krasnoludów znajduje dziwny pokój zamknięty przez niepozorne drewniane drzwi. Po wejściu do środka od razu poznają, że jest to kryjówka Solasa, który w dość dużym pośpiechu i całkiem niedawno ją opuścił. Varrik i Lace dziwią się, że Solas ukrył się w takim miejscu, gdyż pracując dla Inkwizycji ciągle podkreślał, że nie cierpiał przebywać w pobliżu Plagi. Jednak Varrik mówi Harding, że prawdopodobnie jego magiczne zdolności powodowały, że wszyscy, łącznie z mrocznym pomiotem czy innymi potencjalnymi wrogami, trzymali się z daleka od jego tajnej kryjówki. Podczas przeszukiwania pomieszczenia Harding trafia na zalakowaną szufladę, zaś w niej na list. Przeczytawszy go okazuje się, że Solas najprawdopodobniej wybiera się do Vyrantium, a list jest zaproszeniem od niejakiej Lady Chrysanthus. Po zebraniu informacji i powrocie ze zwiadu Antoine i Evka wyrażają Varrikowi wdzięczność za uratowanie ich życia. Varrik i Lace wyruszają na powierzchnię w stronę tevinterskiego miasta.

Poparcie[]

Azyl[]

  • DAIApproval Varrik lekko pochwala, jeżeli Bohater zaznaczy w rozmowie, że jest zdezorientowany obecną sytuacją.
  • DAIApproval Varrik lekko pochwala, jeżeli Inkwizytor po zrekrutowaniu magów lub templariuszy będzie chciał uczcić swoje zwycięstwo chwilą oddechu.

Wpisy do kodeksu[]

Zadania[]

Dragon Age II[]

Akt I[]

Akt II[]

Akt III[]

  • Quest-DA2 Burza i to, co było przedtem
  • Quest-DA2 Mały problem
  • Quest-DA2 Nawiedzenie
  • Quest-DA2 Rocznica
  • Quest-DA2 Zakończenie

Znak zabójcy[]

  • Quest-DA2 Plagiat

Dragon Age: Inkwizycja[]

  • Quest-DAI Niech to szlag
  • Quest-DAI Wszystko na czerwono

Ciekawostki[]

  • Varrik jest płodnym i poczytnym pisarzem. Wśród napisanych przez niego książek znajdują się m.in. Kryminalne zagadki Górnego Miasta, której rozdziały można zebrać podczas przechodzenia Inkwizycji. Na cześć Hawke’a napisał swoją najbardziej znaną książkę, Opowieść o Bohaterze. Jest także autorem Interesów Mrokowiska – traktatu poświęconego sytuacji pomiędzy Orzammarem, krasnoludami z powierzchni i Kartelem. Na koncie ma również serię romansów Tarczą i mieczem, którą uważa za swoje najsłabsze dzieło, a której wielką fanką jest Kasandra.
  • Ciekawe jest to, że w Dragon Age: Początek w Orzamarze na Arenie Prób możemy spotkać krasnoluda imieniem Varrik o takim samym kolorze włosów, jedyna różnica jest taka że ten krasnolud ma brodę i nie jest TYM Varrikiem.
  • Napisał także książkę o Inkwizycji, z której Kasandra czytała na głos fragmenty podczas napisów końcowych DLC Intruz.

Galeria[]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 daidai BioWare, „Dragon Age: Inkwizycja”, 2014 rok, Rozmowa z Varrikiem Tethrasem w Azylu.


Spojler-da2 Członkowie drużyny w Dragon Age II Spojler-da2
IzabelaVarrik TethrasBethany HawkeMerrillFenrisAvelina VallenSebastian VaelCarver HawkeAnders
Tymczasowi członkowie drużyny: Tallis
Inkwizycja logo Członkowie drużyny i doradcy w Dragon Age: Inkwizycja Inkwizycja logo
Członkowie drużyny: Żelazny BykBlackwallDorian PavusKasandra PentaghastVarrik Tethras
VivienneSeraSolasCole
Doradcy: Cullen RutherfordLelianaJózefina Montilyet
Advertisement