Solaselfi apostata i ludowy czarodziej, jeden z towarzyszy w Dragon Age: Inkwizycja i opcja romansowa dla elfiej Inkwizytorki.

Przeszłość[edytuj | edytuj kod]

Solas dorastał w małej wiosce, choć większość swojego życia spędził samotnie w dziczy. Chociaż spiczaste uszy wyraźnie wskazują, że jest elvhen, sam nie uważa się ani za Dalijczyka, ani za miejskiego elfa.

Pomimo braku kontaktu z Kręgiem Maginów czy dalijskimi nauczycielami – chociaż podczas podróży stykał się z wędrownymi klanami – mistrzowsko opanował swoje magiczne umiejętności. Jego największym zainteresowaniem jest Pustka. Zamiast opowiedzieć się za którąś ze stron w wojnie magów z templariuszami, wolał spędzać czas śniąc w starożytnych ruinach i ucząc się od zamieszkujących je bytów zza Zasłony wszystkiego, czego mógł się o nich dowiedzieć.

Kiedy nie towarzyszy członkom Inkwizycji, woli przebywać w samotności. Chociaż przez Krąg Maginów może być uważany za „ludowego czarodzieja”, niektórych magicznych zdolności nauczył się sam, a do najważniejszych z nich należy świadome śnienie w celu poznania historii miejsc, w których Zasłona jest cienka, jak również manipulowanie rozdarciami Zasłony, którego nauczył się dzięki swojej wiedze o Pustce. W związku z tym jest znacznie bardziej otwarty na krainę duchów niż większość Thedasian, nauczonych przez Zakon, że należy obawiać się zarówno jej, jak i wszystkiego, co z nią związane.

Fundamentalnymi zasadami wyznawanymi przez Solasa są przyczyna i skutek, niezbywalne prawo każdej istoty do bycia wolną oraz to, że wiedza jest nagrodą. Stwierdza, że wiele konfliktów toczących obecnie Thedas – magowie przeciwko templariuszom, elfy przeciwko ludziom, duchy przeciwko demonom – to nic innego jak czarno-biała redukcjonistyczna dychotomia, która prowadzi do tragedii. Chociaż podejmował próby nawiązania kontaktu z innymi – przede wszystkim z Dalijczykami, do których ma sceptyczne podejście – żeby przekazać im swoją wiedzę o Pustce, z reguły był wyśmiewany oraz nazywany kłamcą i szaleńcem, zarówno przez sprzymierzeńców, jak i przeciwników. W innych budzi to czasami przekonanie, że nie przejmuje się losem innych elfów, chociaż w rzeczywistości obawia się on, że w obecnej sytuacji nie można im w żaden sposób pomóc, sam zaś jest zmęczony ignorancją. Ma jednak umiarkowane poglądy na temat niedoli elfów, zaś tych zamieszkujących obcowiska jest mu żal tak samo, jak przedstawiciela każdej innej rasy potrzebującego pomocy. Postrzega świat jako miejsce zamieszkiwane przez osoby, które kurczowo trzymają się zachowanych strzępków wiedzy, którym jednak brakuje potęgi do przywrócenia tego, co utracono.

Mieszkańcy Podniebnej Twierdzy postrzegają go jako uprzejmego i słownego mężczyznę, który cudem poprowadził ich do tajemniczej fortecy. Zapewnił Inkwizycji dokładnie takie informacje i narzędzia, jakich potrzebowała i to w chwili największej potrzeby, zaś jego wiedza magiczna jest zarówno niezwykła, jak i niezwykle przydatna. Nie mówi ani z akcentem właściwym Dalijczykom, ani miejskim elfom. Kucharze zauważyli, że niewiele je, ma jednak osobliwe wymogi odnośnie herbaty. Jest wprawnym graczem w kapryśny los i szachy.

Udział[edytuj | edytuj kod]

Dragon Age: Inkwizycja[edytuj | edytuj kod]

Widząc Wyłom Solas dołącza do Inkwizycji, wiedząc, że dzięki swojej wiedzy na temat Pustki będzie mógł pomóc w jego zamknięciu. Dobrowolnie udaje się do obozu Inkwizycji, bez protestów oddając swój kostur przedstawicielom Zakonu. Ci – mając nadzieję, że znajdzie sposób na zamknięcie Wyłomu – udzielają mu pozwolenia na zbadanie jedynego ocalałego z wybuchu podczas konklawe Boskiej i pomniejszej szczeliny.

Kilka dni później wraz w Varrikiem walczy z demonami przedostającymi się przez jedną ze szczelin, a następnie pomaga Inkwizytorowi w pozbyciu się jej. Wraz z Inkwizytorem, Varrikiem i Kasandrą bierze udział w otwarciu i zamknięciu kolejnej szczeliny, co zatrzymuje rozrastanie się Wyłomu.

Po zniszczeniu bazy Inkwizycji w Azylu Solas wyjaśnia Inkwizytorowi, że kula wykorzystywana przez Koryfeusza jest starożytnym elfickim artefaktem pozwalającym na ukierunkowywanie magii. Obawia się, że jeżeli inni poznają pochodzenie kuli, postawi to w złym świetle wszystkie elfy. Następnie prowadzi Inkwizytora do położonej w Górach Mroźnego Grzbietu Podniebnej Twierdzy, w której Inkwizycja zakłada nową siedzibę i bazę operacyjną.

Jakiś czas później prosi Inkwizytora o pomoc duchowi mądrości, którego magowie przyzwali do świata ludzi wbrew jego woli. Po odnalezieniu ducha na Świętych Równinach okazuje się, że magowie – szukając ochrony przed bandytami – zmielili jego naturę, przez co zamienił się w demona dumy. Zniszczenie wiążących go filarów zamienia demona w jego pierwotną formę humanoidalnej kobiety. Kiedy duch odchodzi, Solas zwraca swój gniew przeciwko magom – Inkwizytor może przemówić mu do rozsądku lub pozwolić na wymordowanie grupki. Solas opuszcza drużynę i wraca do Podniebnej Twierdzy.

W świątyni Mythal, Solas, wraz ze strażnikiem Abelasem, wyjaśniają historię upadku Arlathanu i prawdziwą naturę vallaslinów.

Kiedy Inkwizytorowi udaje się pokonać Koryfeusza, Solas jest zrozpaczony zniszczeniem jego kuli – kolejnego zaginionego reliktu starożytnych elfów. Niedługo później opuszcza Inkwizycję i nie udaje się go odnaleźć nawet agentom Leliany.

W postepilogu Solas spotyka się z Flemeth, która nazywa go Straszliwym Wilkiem i starym przyjacielem. Solas wyjawia jej, że pozwolił Venatori zdobyć kulę, wiedząc, że przekażą ją oni Koryfeuszowi, który wyzwoli jej pełną moc – zrobi coś, czego on sam nie potrafił zrobić po długim śnie. Przeprasza Flemeth, która obejmuje go i również przeprasza. Podczas uścisku Solas w jakiś sposób oddziałuje na Flemeth, która – prawdopodobnie spetryfikowana – pada w jego ramiona, a z jej ciała zaczyna emanować światło. Kiedy Solas podnosi głowę, jego oczy przybierają ten sam kolor co poświata[1].

Intruz[edytuj | edytuj kod]

Dwa lata po pokonaniu Koryfeusza zarządza siatką agentów i szpiegów wystarczająca dużą i potężną do przeszkadzania qunari. Wielu jego szpiegów działa również wewnątrz Inkwizycji, dzięki czemu odkrył spisek qunari mający na celu najechanie Thedas. Krzyżuje ich plany, nakazując swoim agentom dyskretne naprowadzić Inkwizycję na trop qunari.

Najeźdźcy, Smoczy Dech, ścigają go jako agenta Fen’Harela, nie mogą go jednak odnaleźć, ponieważ kontroluje eluviany i stał się już na tyle potężny, że może paraliżować wrogów za pomocą myśli. Inkwizytor badając sprawę swojego dawnego sojusznika odkrywa, że jest on w rzeczywistości Straszliwym Wilkiem, który wykorzystywał swoich szpiegów w Inkwizycji żeby prześwietlić spisek qunari.

Po spetryfikowaniu ostatniego najeźdźcy Solas tymczasowo stabilizuje Kotwicę na ręku Inkwizytora i wyjaśnia, że w zamierzchłych czasach walczył przeciwko Evanuris, którzy zdradzili i zabili Mythal – elficką boginię pokoju, będącą głosem rozsądku, kochającą i dbającą o swoich wyznawców. Jako karę stworzył Zasłonę i wygnał za nią Evanuris, czego skutkiem ubocznym były nieodwracalne szkody wyrządzone Elvhenanowi. Po przebudzeniu poprzysiągł sobie, że będzie kroczył samotną ścieżką Din’Anashiral w celu przywrócenia dawniej świetności elfom, nie zważając na cenę, jaką zapłaci za to całe Thedas, a do zmiany zdania nie można go przekonać nawet jeśli nawiązano z nim romans.

Solas w elfich ruinach

Wyjawia również, że nie oddał Kuli Zniszczenia Koryfeuszowi, a naprowadził na jej trop Venatori, mając zamiar odzyskać ją, kiedy Przedwieczny wyzwoli jej moc i w następstwie zginie, nie przewidział jednak, że posiadł on moc nieśmiertelności. Po śmierci Koryfeusza Solas zamierzał wejść do Pustki z Kotwicą, usunąć Zasłonę i przywrócić świat elfom. Wszystkie te wydarzenia miały miejsce na rok przed założeniem Inkwizycji, kiedy Solas pozostawał uśpiony, czekając aż kula nabierze mocy.

Ostrzega Inkwizytora, że organizacja tak wielka jak Inkwizycja z czasem nieuchronnie staje się podatna na korupcję, co już ma miejsce, ponieważ przeniknęli do niej zarówno jego agenci, jak i agenci qunari. Inkwizytor, osłabiony ze względu na ból wywoływany przez Kotwicę, grozi, że znajdzie go i powstrzyma lub próbuje przekonać, że obecny świat jest warty uratowania. Solas używa magii, żeby usunąć Kotwicę z ramienia Inkwizytora, zapobiegając zabiciu go. Poucza go, żeby cieszył się czasem, który mu pozostał, a następnie odchodzi.

Z wystarczająco wysokim poparciem, Solas jest znacznie bardziej skory do wyjaśnień. Jeżeli Inkwizytor będzie próbował go przekonać do zmiany zdania, odpowie, że chciałby się ponownie mylić i pyta, czy ma usunąć Kotwicę. Nie odpowiada jednak na pytanie o to, dlaczego świat musi zostać zniszczony, twierdząc, że Inkwizytor zawsze wykazywał się pomyślunkiem, który tak bardzo ceni, w związku z czym opowiedzenie mu wszystkiego byłoby zbyt proste.

Jeśli Inkwizytor nie zdobył poparcia Solasa lub nie jest zainteresowany wypytywaniem go, ten po krótce jedynie wyjawi swoją prawdziwą naturę i cel oraz doda, że znamię go zabije, po czym bezceremonialnie je usunie, dodając, że śmierć Inkwizytora sprawiłaby dodatkowe problemy. Mówi również, że on sam mógłby nosić Kotwicę nie umierając. Potwierdza także, że jest znacznie potężniejszy, niż w momencie ich pierwszego spotkania. Jeżeli Inkwizytor spróbuje zaatakować Solasa, ten doprowadza do rozbłysku Kotwicy i unieruchomienia go.

Jeżeli Inkwizytor zdobył wystarczająco dużo dowodów, sam może nazwać Solasa Fen’Harelem, zamiast usłyszeć prawdę od niego, na co Solas odpowie, że dobrze się spisał. Potwierdzono również, że zatrudnił elfickiego agenta Felassana, a następnie zabił go, kiedy nie udało mu się odzyskać dla niego eluvianów.

Elfka, która nawiązała z Solasem romans, zostanie przez niego nazwana „ukochaną”, a przed odejściem pocałuje ją po raz ostatni, zapewniając, że zawsze będzie o niej pamiętał. Inkwizytorka może w tym momencie zakończyć związek z nim.

Dragon Age: Deception[edytuj | edytuj kod]

Gaius, elfi agent Fen'Harela wszedł w posiadanie idola z czerwonego lyrium podszywając się pod magistra Qintara. Oddał go jednak Domowi Danarius w zamian za informacje, choć nie jest to coś co zaakceptowałby Solas.

Dragon Age: Tevinter Nights[edytuj | edytuj kod]

Callback

Nieukończony mural Solasa

Po tym jak dozorca Podniebnej Twierdzy zaczął odnawiać freski w rotundzie ujawnił się demon żalu przybierając postać z murali, które namalował Solas. Z wyglądu przypomina wilka z nieukończonego fresku, posiada wiele oczu oraz ma trzy ramiona. Twierdzi, że jest sercem tego co tu się znajdowało, echem, które dotknęło Pustki, uformowanym z bardzo starego żalu. Demon pyta się Sutherlanda czy zdaje sobie sprawę z strachu, który nadchodzi.

Sutherland oszukuje demona krzycząc, że żałuje pracy w samotności jak i wysługiwania się przyjaciółmi. Gdy kompania Sutherlanda zabija demona przez chwilę ukazuje się postać tego czym demon żalu mógł być wcześniej - duchem kontemplacji lub introspekcji, gdyby tylko pozwolono mu na myśl: "Mógł być lepszy wybór".

Genitivi Dies in the End

Na specjalne zlecenie Inkwizycji Philliam Bard!, brat Genitivi oraz dawna siostra zakonna Laudine zostają wysłani na Święte Równiny, by dokładnie zbadać prawdziwą historię Fen'Harela oraz elfich bogów. Odnajdują starożytną elfią bibliotekę, która "zapadła" się w Głębokie Ścieżki podczas "upadku" Arlathanu. W to samo miejsce wkrótce przybywa Rasaan w poszukiwaniu prawdziwego imienia Fen'Harela, gdyż jak twierdzi ani imię Solas ani miano Straszliwy Wilk, które zostało błędnie przetłumaczone, nie są jego prawdziwym imieniem, które jest kluczem do jego pokonania.

Half Up Front

Agenci Fen'Harela zamierzają zniszczyć Kont-aar za pomocą statku z materiałami wybuchowymi. Chcą zrzucić winę na tevinterskiego altusa, by mieć pewność, że nie dojdzie do pokoju pomięzy Qunari, a Imperium Tevinter. Mag, którego chcieli wrobić udaremnia atak wyprowadzając statek na otwarte morze. Obaj agenci popełniają samobójstwo, by nie dać się złapać.

The Dread Wolf Take You

Charter, szpieg Inkwizycji, przybywa na spotkanie z szpiegami z całego Thedas, w którym mają wymienić się informacjami na temat Solasa. Spotkanie odbywa się w "Domu Herbatowym", a udział w nim poza Charter biorą: zabójca Kartelu, czarodziejka Mortalitasi, Egzekutor Zza Morza oraz orlezjański bard.

Zabójca z Kartelu opowiada jako pierwszy swoją historię, opisując jak to agenci Solasa próbowali odzyskać idola z czerwonego lyrium odzyskanego z ciała Meridith oraz jak zabił on krasnoludy we śnie.

Mortalitasi opowiada jak została zaatakowana wraz z resztą magów w Pustce przez Straszliwego Wilka podczas używania w rytuale idola z czerwonego lyrium. Opisuje go jako sześciooką bestię podobną do demona dumy, wysokości smoka. Straszliwy Wilk oskarża ich o nieostrożne korzystanie z idola, który jest jego własnością , zagrażając tym samym całemu światu. Grozi, że jeżeli kiedykolwiek spętają jakiegoś ducha ich dusze należą do niego. Następnie mortalitasi zostali zaatakowani przez duchy w świecie realnym.

Orlezjański bard twierdzi, że widział jak w domu aukcyjnym w Llomerryn dochodzi do konfrontacji Qunari z agentami Tevinteru. Niespodziewanie pojawił się Straszliwy Wilk we własnej osobie i odebrał idola.

Solas w teaserze Game Awards

Grafika koncepcyjna Solasa dla Dragon Age'a 4

Gdy wszyscy zaczynają się wzajemnie oskarżać o kłamstwo, Charter zdaje sobie sprawę, że siedzi przed nią Solas udający orlezjańskiego barda, mając na sobie smoczą maskę z długimi blond lokami oraz, że gdy dotknął Egzekutora w rękę, tak na prawdę zamienił go w kamień, by uniemożliwić mu mówienie. Solas zabija zabójcę Kartelu i Mortalitasi, jednak daruje życie Charter. Twierdzi, że robi to co musi i być może ocali świat i elfy takie jak Charter. Wyjawia, że wyjawienie swojego planu Inkwizytorowi było chwilą słabości oraz powtarza, że nie jest bogiem, a jedynie że jest dumny, porywczy i głupi. Odchodząc prosi Charter, by przekazała Inkwizytorowi, że jest mu przykro.

The Dread Wolf Rises[edytuj | edytuj kod]

Teaser z 2018 roku Game Awards przedstawia Solasa jako lektora mówiąc: "Więc w końcu mnie znalazłeś/aś. Pewnie masz jakieś pytania". Jest to dokładnie to samo pytanie, które Solas zadaje Inkwizytorowi w Inruzie. Spekuluje się, że Solas to jedna lub obie postacie na muralu pokazanym na końcu ścieżki.

Grafika koncepcyjna Solasa

Zwiastun "Behind the Scenes" wypuszczony 27 sierpnia 2020 roku ukazuje nowe grafiki koncepcyjne postaci oraz miejsc, w tym Solasa. Gareth David-Lloyd, który podkłada głos pod Solasa wypowiada zdanie: "Nazywają mnie Straszliwym Wilkiem. Jak będą nazywać ciebie, gdy to wszystko się skończy?" Jako, że Inkwizytor zna już tożsamość Solasa/Fen'Harela to zdanie wydaje się być zaadresowane do nowego protagonisty.

Poparcie[edytuj | edytuj kod]

Poparcie Solasa zdobyć można ukazując inteligencję - nawet jeśli oznacza to czasami bycie bezwzględnym - zadając pytania i myśląc. Reaguje również pozytywnie na działania, które generalnie wspierają magów i elfy (oraz ogólnie zmarginalizowanych ludzi i grup), a także na otwartą postawę wobec magii i Pustki, a także duchów i demonów. Pozostawanie upartym lub defensywne w kwestiach kultury elfów, szczególnie jeśli Inkwizytor jest elfem, może prowadzić do spadku poparcia.

Solas zawsze będzie wybierać bardziej przemyślane rozwiązania i mocno wierzy w wolność osobistych myśli. Wybory, które unieważniają te czynniki w grze, są sprzeczne z jego filozofią. W związku z tym poświęcenie Szarżowników Byka, pozwolenie na śmierci jego przyjaciela ducha mądrości i rekrutacja Szarych Strażników spowoduje całkowitą dezaprobatę Solasa. Ogólnie Solas popiera „ludzi, którzy są zainteresowani zdobyciem wiedzy”.

Ukończenie zadania "Mierzenie Zasłony", a także powiązanych zadań, aby wzmocnić Zasłonę i zabezpieczyć elfie artefakty, również prowadzi do zwiększenia aprobaty ze strony Solasa.

Jeśli poparcie Solasa spadnie zbyt nisko, w Podniebnej Twierdzy wydarzy się scena, w której Solas konfrontuje się z Inkwizytorem mówiąc o jego manipulacyjnym zachowaniu i wsparciu podzielającej ignorancji. Solas z rozczarowaniem czerpie pociechę z faktu, że Inkwizytor posłużył za przykład udowodnienia słuszności każdego negatywnego stereotypu na temat ich rasy. Pomimo różnic, Solas pozostaje z Inkwizycją z powodu braku lepszych opcji rozwiązania obecnego kryzysu i ma nadzieję, że pewnego dnia zostanie wysłuchany.

Romans[edytuj | edytuj kod]

Solas jest potencjalną opcją romansową dla elfiej Inkwizytorki, która może zacząć flirtować z nim niemalże na samym początku gry, po przebudzeniu się w Azylu i ustabilizowaniu Wyłomu. Jeżeli skorzystano z opcji flirtu, pierwsza możliwość pocałowania go pojawia się po dotarciu do Podniebnej Twierdzy i rozmowy z nim w Pustce przypominającej Azyl. Solas przeprosi Inkwizytorkę za swoje impulsywne zachowanie, stwierdzając, że w Pustce zrobienie czegokolwiek jest łatwiejsze. Lavellan może stwierdzić, że do niczego więcej już pomiędzy nimi nie dojdzie lub dać mu do zrozumienia, że nawiązali już więź, z czym Solas się zgodzi. Doda jednak, że potrzebuje czasu na przemyślenie rozpoczęcia związku z nią.

Także wykonanie osobistego zadania Solasa, Quest-DAI.png Piękna, nowa Pustka, może zwiększyć jego poparcie lub doprowadzić do zerwania romansu, w zależności od wybranych opcji dialogowych. Na tym etapie Solas poprosi Inkwizytorkę o rozmowę na osobności, podczas której można oficjalnie rozpocząć romans z nim. W przypadku jego rozpoczęcia, zabrnie go do Pałacu Zimowego podczas zadania Quest-DAI.png Oczy i serca przebiegłe skutkowało będzie dodatkowymi dialogami i przerywnikami filmowymi z Solasem. Jeżeli Inkwizytorka wykonała jego osobiste zadanie i odpowiednio poprowadziła romans, po rozstrzygnięciu sprawy sukcesji orlezjańskiego tronu Solas zaprosi ją do tańca.

Po wydarzeniach w świątyni Mythal Solas może poprosić Inkwizytorkę o spędzenie z nim czasu, co doprowadzi do kulminacji romansu, podczas której zaprowadzi ją do odosobnionego zagajnika w Crestwood, gdzie proponuje jej wyjawić prawdziwą naturę vallaslinów, żeby udowodnić, jak jest dla niego ważna. Proponuje również usunięcie vallaslinu z twarzy Inkwizytorki, na co ta może przystać lub odmówić. Po pocałunku Solas przeprasza ją za odwracanie jej uwagi od obowiązków i obiecuje, że taka sytuacja już nigdy więcej się nie powtórzy. Kiedy Inkwizytorka próbuje z nim o tym porozmawiać, Solas zdaje się żałować tego, że ją zranił, odmawia jednak udzielania odpowiedzi na pytanie, dlaczego nie może z nią być, jak również przyznania, że mu na niej nie zależy, twierdząc, że angażowanie się w związek z nią było z jego strony „samolubne”. Kiedy Inkwizytorka próbuje go przekonać, żeby jej nie opuszczał, a następnie wyznaje mu miłość, odpowiada jej, że ma „wyjątkową i wspaniałą wolę”, ale w tym świecie nie mogą być razem[2].

Po pokonaniu Koryfeusza mówi Inkwizytorce, że bez względu na to, co nadejdzie, ich uczucie było prawdziwe. Jeżeli Inkwizytorka zakończyła związek z nim mówi, że ma prawo być zła i wyraża nadzieję, że kiedyś zrozumie.

Intruz[edytuj | edytuj kod]

Jeżeli Inkwizytorka nie zakończyła związku z Solasem, próbuje przekonać go do zaniechania swoich planów, na co ten odpowiada, że pokazała mu, że na świecie jest jeszcze coś wartościowego i że nigdy o niej nie zapomni, a przed odejściem całuje ją.

Zadania[edytuj | edytuj kod]

  • Mierzenie Zasłony
  • Piękna, nowa Pustka
  • Co pozostaje uśpione

Początkowe statystyki[edytuj | edytuj kod]

Umiejętności[edytuj | edytuj kod]

Drzewka umiejętności Początkowe zdolności
Bariera (Inkwizycja) Bariera
Zima
 
Uścisk zimy (Inkwizycja) Uścisk zimy
Mag szczelin
(specjalizacja)

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Broń Lodowa laska ucznia Lodowa laska ucznia
Pancerz Płaszcz ucznia (Solas) Płaszcz ucznia (Solas)

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W języku elfów jego imię oznacza „dumę”.
  • Może zostać uderzony przez Inkwizytora, jeżeli ten będzie miał z nim negatywne stosunki.
  • Solas najbardziej boi się umrzeć w samotności.
  • Czasami podczas rozmów używa pentametru jambicznego, a Inkwizytor zawsze otrzyma od niego punkty poparcia, jeżeli odpowie tym samym.
  • Bardzo dobrze gra w karty. Blackwall wspomina, że nauczył go zasad zeszłej nocy i od razu został przez elfa pokonany.
  • Według Davida Gaidera Duma - w terminologi Pustki - stworzona może zostać z skorumpowanego ducha Wiary. Według Solasa duchy Wiedzy również mogą zostać przemienione w demona dumy.
  • W Imperium Tevinter znajduje się miasto o nazwie Solas.
  • Patrick Weekes uważa, że Solas jest około czterdziestki.
  • Solas jest pierwszą postacią, z którą można wejść w romans tylko jako elfka w historii Dragon Age'a.
  • Początkowo Solas nie miał być opcją romansową w Dragon Age: Inkwizycja.
  • Solas jest nazywany przez Varrica "wesołkiem". Takie samo przezwisko Varric nadaje sarkastycznemu Hawke'owi w DLC Znak Zabójcy w Dragon Age II.
  • Według Patricka Weekesa napisanie postaci z "ukrytą głębią" było dużym wyzwaniem, ale zapewniło wiele możliwości.
  • Początkowo Solas miał być o wiele słabiej napisaną postacią, skłonną do częstego kłamania. Miał również sporo opowiadać o elfach
  • Cole zdawał sobie sprawę z prawdziwej tożsamości Solasa.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Projektanci zasugerowali, że Flemeth umyślnie przekazała Solasowi swoją moc, wiedząc, że w swoim szaleńczym pędzie zabije on każdego, kto stanie na drodze do przywrócenia elfom dawnej chwały, a esencję swojej boskości może scedować na Morrigan. Według Davida Gaidera, głównego scenarzysty Dragon Age, informacja ta jest przestarzała i może już nie stanowić części kanonu.
  2. W jednym z wywiadów Patrick Weekes, scenarzysta postaci Solasa, wyjawił, że zaprowadził on Inkwizytorkę do zagajnika z zamiarem wyjawienia prawdy o sobie, ale w ostatniej chwili stracił rezon, zamiast tego mówiąc jej o valasslinach. Całując Inkwizytorkę był gotowy zrezygnować ze swoich planów i swojej misji, zdał sobie jednak sprawę, że zdradziłby tym samego siebie. Decyduje wtedy o zerwaniu związku z Inkwizytorką, chociaż było to dla niego bolesne. Solasowi zależy na niej bardziej, niż jest to w stanie wyrazić, i ciągle bije się z myślami, chcąc wyjawić jej prawdę.


Inkwizycja logo.png Członkowie drużyny i doradcy w Dragon Age: Inkwizycja Inkwizycja logo.png
Członkowie drużyny: Żelazny BykBlackwallDorian PavusKasandra PentaghastVarrik Tethras
VivienneSeraSolasCole
Doradcy: Cullen RutherfordLelianaJózefina Montilyet
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.