FANDOM


Pierwsza Plaga rozpoczęła się w roku -395 Starożytności (800 IT) i trwała blisko dwieście lat, będąc najdłuższą jak dotąd Plagą w historii. W trakcie jej trwania wiele ludzi było przekonanych, że oznacza ona koniec świata, a całe pokolenia żyły i umierały zagrożone przez mroczne pomioty.

Tło Edytuj

Spaczenie Dumata Edytuj

W roku -395 grupa najpotężniejszych tevinterskich magistrów, uważanych za wyznawców Dumata, Dawnego Boga ciszy, za pomocą magii krwi otworzyła bramy do Złotego Miasta i weszła do niego w fizycznej postaci. Według Zakonu andrastańskiego rezultaty tego były katastrofalne – miasto poczerniało, a magowie powrócili z niego jako spaczone potwory, pierwsze mroczne pomioty.

Niedługo później pomioty zeszły do podziemia, gdzie – za sprawą przypadku lub umyślnie – odnalazły uwięzionego Dumata i spaczyły go, przez co zamieniony został w pierwszego arcydemona. Pomioty rozmnożyły się i w wielkiej liczbie zaatakowały podziemne królestwa krasnoludów, zajmując Głębokie Ścieżki.

Nauczania Zakonu Edytuj

Zakon adnrastański naucza, że magistrowie chcieli posiąść tron Stwórcy, który wygnał ich ze Złotego Miasta. Po powrocie w swoim zdeprawowaniu szukali Dawnych Bogów, a po odnalezieniu śpiącego Dumata rozpoczęli Plagę. Jeśli wersja Zakonu i Wspomnień przetrzymywanych w orzammarskim Skulptorium są prawdziwe, magistrowie weszli do Pustki, zostali przeklęci, zbiegli, odnaleźli Dumata, stworzyli armię, a następnie w ciągu roku zajęli thaigi na zachodzie. Niektórzy uczeni Szarych Strażników wierzą, że magistrowie odnaleźli Dumata nawet wcześniej i to on pomógł im dostać się do Złotego Miasta. W kolejnych stuleciach stronnictwa magów wykształciły na ten temat własne wersje wydarzeń, pasujące do ich poglądów.

Głębokie Ścieżki Edytuj

Początki Edytuj

Mimo posiadania zaawansowanej technologii, krasnoludy zostały zmiażdżone przez mroczne pomioty, które najpierw zniszczyły odległe thaigi, a następnie zaczęły zajmować kolejne królestwa. Każdy ród szlachecki chciał bronić własnego thaigu, co doprowadziło do politycznego chaosu i utrudniało zorganizowanie jednomyślnej obrony. Zgromadzenie było tak pochłonięte wewnętrznymi sporami, że ostatecznie pomioty dostały się pod bramy Orzammaru. Aeducan z kasty wojowników niechętnie objął dowództwo nad armiami, prosząc o pomoc kastę górników w zawaleniu podziemnych przejść, kastę kowali o uzbrojenie, całkowicie ignorując przy tym Zgromadzenie i szlachciców. Ostatecznie udało mu się obronić Orzammar, jednak kosztem niezliczonych thaigów, za co niemal jednomyślnie został ogłoszony przez Zgromadzenie Patronem. Po pięćdziesięciu latach ocalały jedynie cztery krasnoludzkie królestwa – Orzammar, Kal-Sharok, Hormak i Gundaar. Ci, którzy przetrwali, osiągnęli to wyłącznie dzięki współpracy i porzuceniu większości Głębokich Ścieżek.

Golemy Edytuj

Upadek krasnoludów

Krasnoludy walczące u boku golemów

W -255 Starożytności kowal Caridin odrkył sposób na stworzenie golemów – konstruktów ze stali lub kamienia posiadających znaczną siłę i odporność. Stały się one jedną z najbardziej skutecznych broni krasnoludów w walce przeciwko mrocznym pomiotom, jednak stworzenie każdego golema wymagało poświęcenia żywego krasnoluda. Początkowo zgłaszali się do tego ochotnicy, jednak kiedy ich zabrakło, król Valtor zaczął wysyłać do Kowadła Pustki bezkastowców, przestępców i swoich wrogów politycznych. Kiedy Caridin sprzeciwił się królowi, sam został zamieniony w golema. W roku -248 Caridin zniknął, zabierając ze sobą tajniki tworzenia golemów.

Imperium Tevinter Edytuj

Rajd ku powierzchni Edytuj

Mroczne pomioty wykorzystały tunele Głębokich Ścieżek, żeby dotrzeć we wszystkie zakątki kontynentu. W roku -380 Starożytności wylęgły na powierzchnię na obrzeżach Imperium Tevinter. Armie tevinterskie próbowały odeprzeć hordy, ale nie mogły być wszędzie jednocześnie. Wraz z postępem hord pomiotów, zajmowane przez nich ziemie zaczęły obumierać – ziemia robiła się czarna, a roślinność więdła, niebo przysłoniły czarne chmury, które zablokowały słońce, zaczęły rozprzestrzeniać się choroby. Ziemie wyniszczała nie tylko Plaga, ale także zawód Tevinterczyków, którzy musieli pogodzić się z faktem, że ich bogowie ich opuścili. Ofiary i modły do Dawnych Bogów pozostawały bez odpowiedzi, wielu zaczęło kwestionować wiarę, niektórzy zaczęli mordować kapłanów i palić świątynie. Na odległych północnych i wschodnich rubieżach Imperium zaczęło dochodzić do buntów. W odpowiedzi magistrowie przyzwali demony i za ich pomocą zaczęli karać buntowników. Mimo wszystko Imperium zaczęło rozpadać się od wewnątrz – wściekła i pozbawiona perspektyw ludność dokonała tego, czego przez stulecia nie potrafiły osiągnąć wrogie armie.

Szarzy Strażnicy Edytuj

W roku -305 Starożytności, u szczytu Plagi, powstało bractwo Szarych Strażników. Tworzyli je weterani bitew z mrocznymi pomiotami – ludzie, elfy i krasnoludy, którzy porzucili swoje powiązania, tytuły i rodziny, żeby za wszelką cenę zakończyć Plagę. W Anderfels, w Weisshaupt – regionie co prawda wyniszczonym przez pomioty, ale położonym niedaleko Tevinteru – wznieśli fortecę stanowiącą ich kwaterę. Strażnicy poszukiwali skuteczniejszych metod walki z pomiotami. Według przekazów historycznych pierwszym, który zaproponował picie ich krwi, był Nakiri z Lasu Donark. Jako że magia krwi nie była w tamtych czasach zbyt rozpowszechniona, Strażnicy zaczęli studiowanie praktyk Donarku i Tevinteru. Część wiedzy pozyskali od elfickich niewolników, zgadzając się na to, że będą traktowali ich na równi z innymi rasami i po zakończeniu Plagi poprą ich dążenia do niezależności. Kluczem do sukcesu Strażników było opracowanie rytuału Dołączenia – ci, którzy go zaliczyli, stawali się odporni na skażenie, mogli wyczuwać obecność pomiotów i usłyszeć ich niewerbalną komunikację. Był to też pierwszy niepodważalny dowód na to, że pomioty kierowane są przez myślącą istotę i kierowane są jakimś planem, a nie tylko bezmyślną żądzą zabijania.

Bitwa o Nordbotten Edytuj

Szarzy Strażnicy pierwszą bitwę stoczyli w mieście Nordbotten. Według przekazów dosiadali oni gryfy, na grzbietach których atakowali pomioty z powietrza, a każdy z nich walczył z dziesięcioma lub więcej potworami. Mroczne pomioty były zdezorientowane, niezdolne do odróżnienia Strażników do swoich pobratymców, przez co poniosły w bitwie sromotną porażkę. Był to punkt zwrotny Pierwszej Plagi, dający Thedasianom nadzieję, której desperacko potrzebowali. Strażnicy rozpoczęli agresywną kampanię przeciwko mrocznym pomiotom, w strategicznych miejscach wznosząc fortece i werbując sojuszników. Wzrosła nie tylko ich rekrutacja, ale i liczebność, jako że rekrutowali przedstawicieli każdej rasy i profesji.

Pierwsze zgładzenie Dumata Edytuj

W początkowych latach działalności Szarzy Strażnicy odnieśli wielki sukces. Grupie anderfelskich żołnierzy udało się nawet zgładzić Dumata, kiedy uciekał przed ofensywą Strażników. Świętowanie zakończyło się niedługo później, kiedy powrócił on w pełni sił. W następnych latach uczeni odkryli, że po zadaniu ciosu arcydemon przenosi swoją duszę do ciała najbliższego mrocznego pomiota. Zaproponowano, żeby Dumata zabił Szary Strażnik, dzięki czemu dusza arcydemona przeniesie się do jego ciała. Ponieważ Strażnicy, w przeciwieństwie do pomiotów, mają już duszę, próba umieszczenia w ciele drugiej doprowadzi do zniszczenia obu.

Bitwa na Milczących Równinach Edytuj

Szarzy Strażnicy utworzyli wielką armię, składającą się głównie z żołnierzy tevinterskich, rivańskich i cyriańskich. W skoordynowanej akcji zabili Dumata i otoczyli mroczne pomioty podczas bitwy na Milczących Równinach w roku -203 Starożytności. W trakcie walk poległa jedna trzecia ludzkich wojsk. Dumat nie powrócił, a chociaż mroczne pomioty w dalszym ciągu były liczebne, bez przywództwa arcydemona przegrywały kolejne bitwy, aż w roku -195 ostatecznie zostały zepchnięte z powrotem do podziemi, co zakończyło Plagę na powierzchni.

Następstwa Edytuj

Szarzy Strażnicy Edytuj

Szarzy Strażnicy wykorzystali zwycięstwo, żeby podpisać z narodami Thedas traktat, umacniający ich prawa i pozycję, zgodzono się również na wcielenie w życie Prawa Werbunku. Strażnicy poprzysięgli zachować czujność wobec przyszłych ataków mrocznych pomiotów na powierzchnię. Nieustannie nauczali również o możliwości nastania kolejnej Plagi, jednak większość mieszkańców kontynentu puszczała ich ostrzeżenia mimo uszu.

Krasnoludy Edytuj

Niedługo po tym, jak rasy zamieszkujące powierzchnię ogłosiły zwycięstwo po zapędzeniu mrocznych pomiotów pod ziemię, rozpoczęły one dalsze wyniszczanie krasnoludzkiego imperium. Komunikacja pomiędzy ocalałymi królestwami zaczęła się załamywać, każde z nich wybrało własnego króla, zachowującego wierność najwyższemu królowi w Orzammarze.

Więzienie w Górach Vimmark Edytuj

Jakiś czas po zakończeniu Pierwszej Plagi Szarzy Strażnicy pochwycili inteligentnego mrocznego pomiota, znanego jako Koryfeusz. Przez pewien czas próbowali go przesłuchać i wyciągnąć od niego informacje, wpływał on jednak na umysły Strażników, ostatecznie więc zdecydowali się wykorzystać magię krwi i zapieczętować go w więzieniu ukrytym pod Górami Vimmark, a następnie porzucili je, żeby nie mógł wpływać na kolejne osoby.

Powstanie Andrasty Edytuj

Nawet po zakończeniu Plagi Imperium Tevinter dysponowało armią większą niż jakikolwiek inny naród w Thedas, była ona jednak rozproszona, a jej morale niskie. Wraz z osłabieniem niewolnictwa, wywodząca się z klanu barbarzyńców Andrasta zwołała Święty Marsz przeciwko Imperium, który ostatecznie jeszcze pogorszył jego osłabioną kondycję.

Mroczne pomioty
Plagi Pierwsza · Druga · Trzecia · Czwarta · Piąta
Stworzenia Pospolite Arcydemony · Dzieci · Emisariusze · Genloki · Ghule · Hurloki · Matki lęgu · Ogry · Wrzeszczoty
Siedmiu Architekt · Koryfeusz
Dawni Bogowie Dumat · Zazikel · Toth · Andoral · Urthemiel · Razikale · Lusacan
Zobacz też Czerwone lyrium · Głębokie Ścieżki · Legion Umarłych · Skażenie · Szarzy Strażnicy
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.