Dragon Age Wiki
Advertisement

Kartki tej książki są przeżarte pleśnią i zgnilizną. Ocalałe strony są zapełnione kaligraficznym pismem, którego pisownia jest archaiczna bądź co najmniej dziwaczna - a może jedno i drugie.

[...] ujrzałem, jak wyszedł z Wólki, tej, co wciąga dusze w dół swej żrącej, czarnej czeluści. Bestyja jego karmi się lichotą, a też złota łaknącymi. Włodarz wieży rzekł, że tu spocznę, jeśli ona mię zwolni. Elf, któren wyciągnął mię z tej matni, zna, że ostatni jest ze swego rodzaju. Odrzekłem, że elfy żywot wiodą bardziej na południu, ten wszak wskazał, co miało nie być jak wcześniej. Ja mu na to, że tak się działo zawszeć, a on zaśmiał się śpiewnie. W ciemń wnijść mi kazał, dziwne lustro głębokie, kie „eluvian”, co przysiągł jest w jego familii od [...]

Advertisement