FANDOM


Głośne pukanie żuka śmierciarka, jak głosi przesąd, zwiastuje śmierć w domu. W Nevarze żuki te są wysoce cenione; czasem trzyma się je w klatce, żeby przynosiły szczęście. W Rivanie uważane są jednak za bardzo zły omen i zabijane bez litości.

Do najdziwniejszej znanej historii reakcji na żuki śmierciarki doszło w Val Royeaux w roku 8:62 Błogosławionego. Lady Ivaline Fernande, zdruzgotana śmiercią męża po długiej chorobie, nie była w stanie przestać myśleć o chrząszczach; rozkazała wykonać sobie suknię z ciemnego jedwabiu podobną w wyglądzie do tego owada, włącznie z jego nóżkami i skrzydłami. Jej pojawienie się na dworze cesarskim w tej kreacji było wielkim wydarzeniem. Zanim upłynął tydzień, każda zamożna wdowa w Orlais nosiła broszki z żukiem, żukowe maski i pelerynki przypominające skrzydła.

Sensacja dobiegła wreszcie końca, gdy wdowa po lordzie Verchinie pojawiła się na balu z fryzurą pełną żywych żuków śmierciarków. Jeden z nich upadł na cesarza podczas uroczystego powitania; wrzask jego cesarskiej mości słyszano wyraźnie nawet na przedmieściach. Monarcha stanowczo zakazał sprowadzania żuków w jego otoczenie.

— Fragment księgi W poszukiwaniu wiedzy: Historia podróży uczonego Zakonu autorstwa brata Genitivusa
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.