Dragon Age Wiki
Advertisement

Piasek ciągnął się kilometrami, czasami przerywany skalnymi wysepkami. Monotonia krajobrazu nużyła, a im dłużej podróżowaliśmy, tym bardziej obawiałem się, że nigdy stamtąd nie uciekniemy.

Nagle moja przewodniczka wwskazała, a ja dostrzegłem dwie odległe kolumny. Gdy podjechaliśmy, zobaczyliśmy posąg człowieka. Mimo surowego oblicza - oraz tego, że trzymał głowę jakiegoś pokonanego wroga - nigdy w życiu nie powitałem z większą ulgą ludzkiej twarzy.

Sama oaza leżała w kanionie. Z oddali można było wziąć to jedynie za część pustyni. Skalne wzgórza otaczające oazę wyglądały tak samo jak wszystkie inne. Gdyby nie filary i posąg człowieka, to miejsce w ogóle nie zwracałoby uwagi. Kiedy podzieliłem się tymi myślami z moją przewodniczką, zaśmiała się i odparła, że wypatrzyłaby to miejsce nawet bez nich. Przyznałem jej rację, nie chcąc urągać jej umiejętnościom. Mimo wszystko jestem wdzięczny dawno zmarłemu rzeźbiarzowi, który postawił tutaj swój posąg.

– Fragment dziennika Henriego Ducette'a przedstawiciela Kompania Górniczej Envers i historyka - amatora.
Advertisement