Dragon Age Wiki
Advertisement

Gdy Kalenhad wyrósł z wieku młodzieńczego, między nim i Aldenonem pojawiła się jedna wielce sporna kwestia: jego wiara. Kalenhad był otwarty na perswazję w pewnych kwestiach, ale w sprawach honoru lub Andrasty pozostawał całkowicie nieugięty. Co do wierzeń Aldenona, znane były one tylko samemu magowi, ale z pewnością nie miały nic wspólnego ze Stwórcą. Z biegiem lat ich spory, początkowo przyjazne, robiły się coraz gorętsze.

Pomijając jednak ten konflikt, połączeniu niezrównanego honoru Kalenhada i błyskotliwości Aldenona nie mogła się oprzeć żadna przeszkoda. Rywale stawali się przyjaciółmi, spiski zdrajców wychodziły na światło dzienne, nawet przeważające siły wroga nie były w stanie pokonać ich w bitwie. Ale gdy zbliżało się starcie z teyrnem Simeonem, nikt z nas nie był w stanie spać spokojnie. Jego hufce były o wielekroć liczniejsze od naszych. Święte miasto Denerim było w jego ręku. Wierność przysięgło mu wielu potężnych i straszliwych wojowników.

Aldenon obmyślił plan pozyskania mocnych sojuszników, a Kalenhad wyruszył do lasu Brecilian, żeby go wypełnić. Mag nie był jednak świadomy, że Kalenhad porozumiał się z Zakonem. Gdy Kalenhad powrócił na czele oddziału Popielnych Wojowników, zgodnie z przewidywaniami Aldenona, w nasze szeregi wstąpili także templariusze i magowie z Kręgu. Aldenon wpadł w straszliwą furię. Marzył o królestwie ludzi wolnych, moralnych, nad którymi zwierzchność ma jedynie prawo, o królestwie, w którym prosty człowiek może spokojnie uprawiać swoją ziemię. Uniósł swój kostur i zahuczał głosem, który poniósł się echem pośród wzgórz: „Cywilizację od barbarzyństwa odróżnia to, że gardzi ona niewolnictwem. A tym właśnie jest Krąg! Gdyby nie narodzili się z darem magii, ci ludzie mogliby żyć, kochać i umierać wedle własnej woli. Kręgi zostaną złamane – za rok, za lat dziesięć, sto, lub nawet więcej, ale zostaną. Tyrani zawsze upadają, a uciśnieni zawsze walczą o wolność!”

Po tych słowach Aldenon odszedł. I choć lady Shayna pokonała tego dnia Simeona, a Kalenhad został monarchą zjednoczonego królestwa, mój pan nie był już taki sam bez swojego mentora i przyjaciela. Mieszkamy w państwie zbudowanym na marzeniach dwóch wielkich przyjaciół, a odejście Aldenona jest stratą dla nas wszystkich.

— Z księgi Wspomnienia sir Devitha, chorążego króla Kalenhada
Advertisement