FANDOM


Wino. Muzyka. Poezja. A do tego rozwiązłość i pragnienie uciech cielesnych. Tak można w skrócie opisać hedonistyczny kult zwany Córami Pieśni. Nazywanie jego członkiń „wiernymi” przydawałoby im niezasłużonej wiarygodności. Córy (i synowie, choć oni też widzieli w sobie „córy”) na każdy możliwy sposób celebrowały święty związek Andrasty ze Stwórcą. Ów związek był zresztą jedynym, co otaczały czcią - życie Andrasty, jej wojnę, nauki i poświęcenie beztrosko ignorowały.

U szczytu ich potęgi, Córy Pieśni liczyć można było w tysiącach. Za siedzibę służyła im leżąca na Polach Ghislaina wioska Virelay, w której co roku urządzały paradę, obnosząc po głównym placu płaskorzeźby mające przestawiać „Chwałę Stwórcy”.

Córy Pieśni zostały wybite przez żołnierzy cesarza Drakona podczas kampanii, której celem było zjednoczenie Orlais. Gdy cesarskie wojska wdarły się do wioski i zaczęły ją plądrować, Córy nie sięgnęły po broń i co do jednej zginęły lub poszły w niewolę. Wioska została zniszczona a kult nigdy już nie odzyskał dawnej świetności.

— Fragment Przed andrastanizmem: Zapomniane wierzenia autorstwa siostry Rondwyn z Tantervale

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.