FANDOM


Fionaelficka magini z Orlais. Była Szara Strażniczka i wielka zaklinaczka Kręgu Maginów. Pod jej rządami magowie przeprowadzili głosowanie, w wyniku którego opowiedzieli się za wolnością i wszczęli bunt, w wyniku którego formalnie straciła tytuł wielkiej zaklinaczki. Jest biologiczną matką Alistaira.

PrzeszłośćEdytuj

Fiona dorastała w rojańskim obcowisku do momentu, kiedy zmarła cała jej rodzina, a ona została sierotą. W wieku siedmiu lat została kupiona jako niewolnica przez hrabiego Doriana, który traktował ją jak zwierzę. Wykorzystywał ją seksualnie, wiązał i bił, ponieważ sprawiało mu to perwersyjną przyjemność. W końcu Fiona uświadomiła sobie, że ma talent magiczny i użyła go, żeby zabić oprawcę. Postawienie się hrabiemu było ryzykowne, ponieważ mężczyzna prawie zabił zbuntowaną czarodziejkę. Gdy Fiona była wycieńczona, znalazła ją żona Doriana, która nie zostawiła jej na śmierć i postanowiła wysłać byłą niewolnicę do Kręgu Magów. W późniejszym czasie została zwerbowana do Szarej Straży przez Genevieve na swoją prośbę. Dołączenie pozwoliło jej poznać Duncana i Riordana.

UdziałEdytuj

Dragon Age: Powołanie Edytuj

Fiona była członkiem drużyny pod przywództwem Genevieve. Wyprawa, w której czarodziejka brała udział, miał na celu odnalezienie Bregana i powstrzymanie Plagi. Polegała głównie na ofensywnej i uzdrawiającej magii, która przydawała się w starciach z groźnymi przeciwnikami. Na Głębokich Ścieżkach zaprzyjaźniła się z Duncanem, ponieważ oboje ukrywali osobiste sekrety.

Jej relacje z królem Fereldenu były początkowo niewygodne i często prowadziły do sporów. Kobieta uważała, że Maric Theirin jako władca udaje szlachetność i dobro, a w rzeczywistości jest fałszywy jak jej były oprawca. Jej przeszłość pozostawiła na niej piętno i rozwinęła nieufność do szlachty. W thaigu Ortana została uwięziona w Pustce przez demona, gdzie ponownie doświadcza fałszywej rzeczywistości i zarazem swojego największego koszmaru – swojego oprawcy. Maricowi udaje się uwolnić czarodziejkę, wskutek czego ich relacje poprawiają się. W późniejszym czasie nawiązują ze sobą romans, którego owocem jest Alistair Theirin.

Fiona najbardziej sprzeciwiała się planowi Architekta, ponieważ wierzyła, że mroczne pomioty są z natury złe i pokój między nimi a ludźmi nie jest możliwy. W końcu udaje jej się uciec z Kul-Baras wraz z Marikiem i Duncanem, kiedy jednak wydostają się na powierzchnię, zostają ponownie schwytani przez sojuszników Architekta z Kręgu Magów. Ostatecznie wrogowie zostają pokonani, a Fiona po opuszczeniu króla ponownie pojawia się na jego dworze. Tłumaczy Maricowi, że została przydzielona do poszukiwania inteligentnego mrocznego pomiota. Wyjawiła też, że urodziła Alistaira. Czarodziejka nie chce mieszać chłopca w politykę i prosi króla o zapewnienie mu spokojnej przyszłości. Duncan postanawia doglądać chłopaka. Kobieta wyjawiła również, że jest pierwszym Szarym Strażnikiem, który oparł się Powołaniu.

Dragon Age: RozłamEdytuj

W 9:37 Wieku Smoka, Fiona została zwolniona z Szarej Straży. Według elfickiej magini, kobieta musiała opuścić szeregi organizacji ze względu na fakt, że została oczyszczona ze skażenia podczas wydarzeń znanych z Dragon Age: Powołanie i nie mogła ponownie przystąpić do rytuału dołączenia. Szarzy Strażnicy uważali, że Fiona oszukała śmierć, dlatego wykazywali wobec niej niechęć i pogardę. Elficka magini nie mogła tego dłużej tolerować i zdecydowała się wrócić do Kręgu Montsimmard, gdzie objęła rolę pierwszej zaklinaczki. Jej powrót był również spowodowany pragnieniem uwolnienia magów spod władzy templariuszy. Podczas trwania Konklawe w 9:37 Wieku Smoka, Fiona wezwała wszystkich do głosowania, które miało rozstrzygnąć czy odzielić Krąg Maginów od Zakonu. Plan kobiety jednak nie powódł się ze względu na Wynne, która przekonała magów, aby nie obierali strony elfickiej magini.

Rok później powołano nową Konklawe na rozkaz Justynii V, aby zbadać zjawisko wyciszenia i umożliwić pokój między magami i templariuszami. Fiona wykorzystała okazję, aby ponownie poprzez głosowanie odzielić Krąg Maginów od Zakonu. Tym razem jej działania zupełnie zaogniły konflikt między organizacjami, co spowodowało rozłam. Poszukiwacz Lambert uznał to za zdradę i doszło do potyczki między magami, a templariuszami. Po krótko trwającej bitwie, Fiona wraz z innymi zaklinaczami została pojmana i osadzona w celi.

Ostatecznie Cole wraz z Lelianą uwolnili więźniów na rozkaz Boskiej, która w międzyczasie odwracała uwagę Poszukiwacza Lamberta. Następnie ocaleli zaklinacze zebrali się na Rubieży Andorala, gdzie za sprawą Fiony nastąpiło ostatnie głosowanie, którego skutkiem była całkowita sepracja Kręgu Maginów. Tym samym oficjalnie została rozpoczęta wojna między magami, a templariuszami.

Dragon Age: Inkwizycja Edytuj

Po raz pierwszy pojawia się w Val Royeaux, gdzie zaprasza Inkwizytora do Redcliffe na spotkanie z nią. Kiedy ten dociera na miejsce, Fiona zaprzecza, jakoby kiedykolwiek widziała Inkwizytora i wyjaśnia, że postanowiła podpisać kontrakt z Imperium Tevinter, mający zapewnić bezpieczeństwo zbuntowanym magom. Choć sama nie jest z tego zadowolona, twierdzi, że nie miała innego wyjścia.

Jeżeli Inkwizytor postanowi pozyskać jako sojuszników templariuszy, Fiona wraz z pozostałymi zbuntowanymi magami zostanie spaczona przez Koryfeusza czerwonym lyrium. Pojawia się wraz z nimi podczas ataku na Azyl i zostaje zabita przez Inkwizytora.

Jeśli Inkwizytor postanowił zbadać sytuację w Redcliffe, w momencie powrotu do właściwej liii czasu na miejscu pojawia się król i/lub królowa Fereldenu, żeby wygnać magów z ich ziem. Inkwizytor może zaoferować im schronienie jako podwładnym albo sojusznikom Inkwizycji. Gdy Azyl zostaje zniszczony, Fionę można spotkać w bibliotece w Podniebnej Twierdzy.

CiekawostkiEdytuj

  • Gdy była dzieckiem, spotkała bezpańskiego kota, z którym dzieliła się resztkami kolacji. Zwierzę zawsze czekało na nią w tym samym miejscu i ocierało się o jej kostki. Gdy pewnego dnia kot znikł, Fiona z poczucia smutku modliła się o niego do Stwórcy.
  • Duncan nazwał topór po Fionie.

Zobacz też Edytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA o ile nie wspomniano inaczej.