FANDOM


Edgehallarlat położony w zachodnim Fereldenie. Początkowo nazwę tę nosiła warownia, z czasem rozszerzyła się ona również na powstałe wokół niej miasto oraz okoliczne tereny.

Geografia Edytuj

Większość terenów wokół samej twierdzy stanowią wzgórza i otwarte pola, w niektórych miejscach przechodzące w gęste lasy. Chociaż teren nie należy do najżyźniejszych, nie stanowi to problemu dla zahartowanych Fereldeńczyków, toteż krajobraz licznie naznaczony jest niewielkimi osadami i miasteczkami. Im bliżej Gór Mroźnego Grzbietu, tym bardziej teren staje się skalisty i niegościnny. Okoliczne jaskinie zamieszkiwane są przez różne niebezpieczne stworzenia, w tym m.in. mroczne pomioty, toteż zapuszczanie się w nie bez uprzedniego przygotowania i odpowiedniego uzbrojenia jest niezwykle ryzykowne[1].

Na terenie arlatu znajduje się również elfie obcowisko. W odróżnieniu od większości obcowisk, nie znajduje się ono w obrębie twierdzy, a poza nią, stanowiąc jakby osobną osadę otoczoną drewnianą palisadą. Sprawia to, że w przypadku ataku na Edgehall, obcowisko jest w zasadzie bezbronne.

Historia Edytuj

Pierwotnie Edgehall było niewielkim przyczółkiem powierzchniowych krasnoludów, które porzuciły go, kiedy utracone zostało połączenie z przebiegającymi pod nim Głębokimi Ścieżkami. W połowie Wieku Stali twierdza Edgehall została zajęta przez ród Lendonów, który wykorzystał ją jako swoją bazę, skąd koordynował działania mające na celu wypędzenie Awarów i przyłączenie regionu do Fereldenu. Wobec skutecznej kampanii rodu, król w ramach podziękowania nadał mu tereny wokół twierdzy, a samym Lendonom tytuł arlów. Tym samym położona na zachodniej granicy Fereldenu twierdza stała się częścią królestwa.

Podczas drugiej inwazji orlezjańskiej na Ferelden Edgehall była jedną z pierwszych twierdz zdobytych przez najeźdźców, następnie wykorzystywaną przez nich przez cały okres okupacji. Ponieważ kawalerowie nie obchodzili się łagodnie z mieszkańcami regionu, po dziś dzień żywią oni silny uraz wobec Orlezjan. Chociaż po zakończeniu konfliktu oba kraje przez dziesięciolecia podejmowały liczne działania dyplomatyczne mające na celu poprawienie stosunków pomiędzy nimi, na mieszkańcach Edgehall wywarły one znacznie mniejszy wpływ niż na resztę Fereldeńczyków. Nie bez znaczenia był również fakt, że zanim Orlezjanie opuścili Edgehall, uszkodzili większość systemów obronnych twierdzy, przez co stała się ona cieniem swojej dawnej potęgi, bezustannie przypominającym mieszkańcom o okupacji. Chociaż ostatecznie Edgehall wróciło we władanie Lendonów, nigdy nie było już takie samo.

Niesnaski pomiędzy Lendonami oraz konflikty zewnętrzne doprowadziły do osłabienia szlachetnego niegdyś rogu oraz twierdzy, wcześniej będącej jego podporą. Kiedy w Wieku Smoka zmarł arl Fergus Lendon, nie pozostawiwszy po sobie prawowitego potomka, do momentu wyboru nowego arla rządy przejęli okoliczni szlachcice. Proces ten przeciągał się ze względu na bezustanne spory pomiędzy politykami. Chociaż obecnie poszczególne osady radzą sobie stosunkowo nieźle, to długotrwała walka o władzę doprowadziła do znacznego osłabienia sytuacji politycznej w regionie.

Udział Edytuj

Dragon Age: Battle’s Edge Edytuj

Niestabilna sytuacja pozwoliła wrócić z wygnania Gellowi Lendonowi, przyrodniemu bratu zmarłego arla. Powrócił on podczas Piątej Plagi, żeby przejąć władzę nad tym, co jego zdaniem należało do niego ze względu na urodzenie. Wspierany przez najemników dowodzonych przez okrytego hańbą orlezjańskiego kawalera Marcela Corbina, odebrał twierdzę szwagierce i ogłosił się nowym arlem, mając nadzieję, że wobec liczebności najemników, których ze sobą sprowadził, miejscowi szlachcice nie będą podważali jego praw do władzy.

Po przejęciu władzy Gell rozpoczął naprawę uszkodzonych umocnień twierdzy, zatrudniając albo zmuszając do tego robotników i rzemieślników. Chociaż wielu Fereldeńczyków uznawało go za uzurpatora albo wręcz za orlezjańską marionetkę, korona potrzebowała jego ludzi do walki z Plagą. Ze względu na pochodzenie, przynajmniej częściowo potwierdzające jego roszczenia do tytułu arla, bezpośrednie działania przeciwko niemu, dodatkowo wymagające wysłania wojsk potrzebnych do walki z mrocznymi pomiotami, były niepraktyczne. Zamiast tego do Edgehall wysłany został agent Engar, mający za zadanie znaleźć osoby, które uporają się z problemem w sposób, który nie będzie wskazywał na udział w sprawie korony, a zarazem usuną zagrożenie dla niezależności Fereldenu[2].

Podczas gdy Gell koncentrował się na odbudowie, Corbin poprowadził swoje oddziały przeciwko połączonym siłom zbuntowanych szlachciców – banna Brytona, bann Lanyi, banna Kaila, banna Partha – oraz grup najemników dowodzonych przez Alorę i Fallon. W trakcie starć Edgehall zostało zaatakowane przez mroczne pomioty, na czele których stał generał hurloków. Bannowie i najemnicy połączyli siły z Corbinem, żeby zażegnać zagrożenie ze strony pomiotów[3].

Jeżeli Edgehall zostało zniszczone przez mroczne pomioty, jego mieszkańcy uciekli w inne regiony Fereldenu, a horda pomiotów, nie napotykając żadnego oporu, ruszyła w kierunku Orlais[4].

Jeżeli odbudowane umocnienia zdały egzamin, połączonym siłom bannów i najemników udało się odeprzeć zagrożenie, a Corbin opuścił Ferelden, żeby ostrzec przed pomiotami Orlezjan[4]. Jeśli Gell zginął, zanim najemnik otrzymał zapłatę, kawaler przedstawia bannom „syna” arla, osieroconego pięcioletniego chłopca uderzająco podobnego do Gella, i wykorzystuje go jako pretekst do dalszej okupacji Edgehall[5].

Jeżeli nie podjęto innych działań, Gell i Corbin trafiają do więzienia.

Jeżeli szlachcice nalegali na ukaranie Gella, został on stracony na żądanie zgromadzenia bannów, podczas gdy sprzymierzeni z nim najemnicy jedynie biernie się przyglądali.

Jeżeli Gell przeżył, zgromadzenie bannów może zgodzić się, żeby zachował tytuł, o ile pokryje koszty wynajęcia Fallon i Alory oraz zapewni odpowiednie wsparcie ich bannornom. Pozbawiony wsparcia swoich najemników, de facto staje się marionetką w rękach szlachciców.

Knight Errant Edytuj

Edgehall obcowisko

Widok na obcowisko w Edgehall

Kwestią dyskusyjną było, czy Gell był dobrym przywódcą dla mieszkańców będących ludźmi, jednak ponad wszelką wątpliwość źle obchodził się z elfami. Kiedy te wznieciły bunt w roku 9:32 Smoka[6], zostały spacyfikowane za pomocą wojska, a w trakcie zamieszek zginęli m.in. rodzice Vaei.

Do roku 9:36 mury nie naprawiono murów obcowiska. Kiedy elfy poprosiły o ich naprawienie albo wzmocnienie, arl w odpowiedzi nakazał ścięcie i spalenie ich vhenadahlu, co miało nauczyć je, że „wszystko, co posiadają, należy do niego” i nie mają prawa do wysuwania jakichkolwiek żądań. Sytuacja zaogniła się, kiedy arl nakazał konfiskatę sadzonki drzewka vhenadahlu, którą elfom z obcowiska chciał przekazać okoliczny klan Dalijczyków. Elfy z klanu i z obcowiska połączyły siły, większość z nich została jednak zabita przez ludzi arla. Z inicjatywy rycerza Aarona Hawthorne’a przebywającego akurat w Edgehall nie doszło do całkowitego zlikwidowania obcowiska i zabicia wszystkich znajdujących się w nim elfów. Powołując się na swoją znajomość z królem Alistairem Theirinem wymusił na Gellu, żeby zakończył rozlew krwi i pozwolił elfom zasadzić nowy vhenadahl. Król, dowiedziawszy się o sprawie, zakazał arlowi usuwanie drzewa. Pokłosiem wydarzeń w obcowisku było zatrudnienie przez Hawthorne’a elfki imieniem Vaea jako swojego giermka.

Przypisy

  1. Dragon Age (gra stołowa), Game Master's Guide, zestaw 3, ss. 63-64.
  2. Dragon Age (gra stołowa), Game Master's Guide, zestaw 3, s. 63.
  3. Dragon Age (gra stołowa), Game Master's Guide, zestaw 3, ss. 87-93.
  4. 4,0 4,1 Dragon Age (gra stołowa), Game Master's Guide, zestaw 3, s. 93.
  5. Dragon Age (gra stołowa), Game Master's Guide, zestaw 3, s. 68.
  6. Nunzio DeFilippis, jeden ze scenarzystów Knight Errant, wyjaśnia: „Vaea urodziła się w roku 9:23. Gell Lendon powraca przed Plagą, mającą miejsce w latach 9:30-9:31. Bunt ma miejsce rok później, w roku 9:32 – giną rodzice 9-letniej wtedy Vaei. Konflikt o sadzonkę (będący pokłosiem tego, że obcowisko wciąż nie posiada bezpiecznych murów) ma miejsce, kiedy Vaea ma 14 albo 15 lat, około roku 9:37-9-37. Dołącza do sir Aarona po tym wydarzeniu. Fabuła [komiksu] rozgrywa się w tym samym roku, co Intruz (9:44), kiedy Vaea ma 21 lat, podróżując z sir Aaronem od 6 albo 7 lat”.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.